STORYDON
← 고전 원문 폴더

📄 고전 원문 · 그리스 · 프로젝트 구텐베르크

『Αμλέτος』

William Shakespeare · 번역 Iakovos Polylas

199,762자 (원문이 길어 앞부분만 · 전체 371,733자) · 저작권 근거: 저작자 모두 1898년 이전 사망(한국 저작권 보호기간 끝) · 원문 출처

내 자료함의 ‘📚 고전’ 글 폴더에 앞부분 2만 자가 담겨요. 회차 편집기의 ‘✦ 안드로메다 AI 이용하기 → 🖼️ 내 글·사진 분위기로 쓰기’에서 골라 이 고전의 분위기·문체를 참고해 쓸 수 있어요.

ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ _Α! κύκλους τόσους και 'ς το εξής ο Ήλιος και η Σελήνη να κάμουν να μετρήσωμε κ' η αγάπη μας να μείνη! Αλλ' ω κακό μου! από καιρόν σε βλέπω μαραμμένον κακόκαρδον και απ' την μορφήν την πρώτην σου αλλαγμένον, και σε φοβούμαι· αλλ', αν, γλυκέ μου αφέντη, εμέ δειλιάζεις, εσύ δεν πρέπει παντελώς διά τούτο να τρομάζης· ομοιοτρόπως 'ς την καρδιά της γυναικός καθίζουν πόθος και φόβος, ή σιγούν ή τρομερά μανίζουν. Ολοζωής ο πόθος μου σού εδείχθη χωρίς λάθος, και ο φόβος μου είναι ισόμετρος του πόθου προς το βάθος· ο μέγας πόθος και σκιάν εις φόβον μεταβάλλει, κ' εκεί 'πού οι φόβοι ανδρόνονται η αγάπ' είναι μεγάλη._ ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΑΣ _Αχ! θα σ' αφήσω· η 'μέραις μου, αγαπητή μου, εκλείσαν· η οργανικαίς μου δύναμες σχεδόν εσταματήσαν· 'ς του κόσμον τούτου ταις χαραίς, ω φως μου, συ θα ζήσης αγαπημένη, δοξαστή, και ίσως θ' αποκτήσης άνδρα ως εμένα τρυφερόν — _ ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ _Οργή τ' άλλα να κάψη παρ' έρωτας προδοτικός τα στήθη μου ν' ανάψη· αν άνδρα πάρω δεύτερον να 'μαι κατηραμένη· μόνον του πρώτου η φόνισσα με δεύτερον πηγαίνει._ ΑΜΛΕΤΟΣ [μόνος του] Αψιθιά, αψιθιά! (35) ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ _Εις γάμον δεύτερον ποτέ δεν σπρώχνει της καρδίας το αίσθημ', αλλ' οι ποταποί σκοποί της ωφελείας· του πρώτου ανδρός μου δεύτερον δίδω θανάτου αγώνα, αν άνδρα δεύτερον δεχθώ 'ς τον ορφανόν νυμφώνα._ ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΑΣ _Πιστεύ' ότι στοχάζεσαι κείνα οπού λέγεις τώρα, αλλ' ό,τι αποφασίζομε συχνά τ' αλλάζ' η ώρα· η γνώμη 'ς το μνημονικόν είναι υποδουλωμένη, με ορμήν γεννάται, αλλ' η ζωή 'ς αυτήν ολίγο μένει. Είν' ως ο άγουρος καρπός 'ς το δένδρο κολλημένος, 'πού κάτω πέφτει ατίνακτος ως είναι ωριμασμένος. Χρέος, 'πού μόνον εις εμάς τους ίδιους χρεωστούμε, νοείται πόσο αδιάφορα συχνά το λησμονούμε. Ό,τι 'ς του πάθους την ορμήν να γίνη αποφασίσθη, άμα το πάθος έπαυσε, με δισταγμούς εσείσθη· αίσθημα πόνου ή χαράς, 'ς το άκρον άμα φθάση, τα ίδια του ενεργήματα συμβαίνει να χαλάση. Όπου χαραίς γελοκοπούν, κλάματα εκεί και θρήνοι, λύπη σκιρτά, χαρά πονεί, ως αφορμή την κλίνει Δεν είναι ο κόσμος άφθαρτος· όθεν ας μη θαυμάζη κανείς αν με την τύχην μας κ' η αγάπη μας αλλάζει, ότ' είναι ακόμη αμφίβολον η αγάπη αν οδηγάει την τύχην, ή την τύχην αν η αγάπη ακολουθάει. Έπεσε ο μέγας και όλοι ευθύς οι φίλοι τον αφίνουν, πτωχός ανέβ', οι πριν εχθροί το γόνα εμπρός του κλίνουν. Λοιπόν η αγάπη σέρνεται 'ς της Τύχης την δουλείαν, αν τότε φίλους αποχτάς 'πού δεν τους έχεις χρείαν. Κ' εάν εις την ανάγκην σου ψεύτιkον φίλον κράζης, εις έχθραν την φιλίαν του θα ιδής 'πού ευθύς θ' αλλάξης. Και, όπως η αρχή του λόγου μου μην απομείνη στείρα, του ανθρώπου προς την βούλησιν μάχεται τόσο η μοίρα, 'πού καταντούν τα σχέδια του συχνά 'ς αποτυχίαν, 'ς την σκέψιν έχει, όχι ποσώς 'ς το τέλος, εξουσίαν, και αν άλλον να μη νυμφευθής η γνώμη σου διορίση, με του ανδρός σου την πνοήν και αυτή θα ξεψυχήση_. ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ _Τροφήν, ω Γη, να μου αρνηθής, το φως, ω ουράνια σφαίρα! πάρτε μου κάθε ανάπαυσιν, ω νύχτα συ, και ημέρα! 'Σ απελπισία γυρίστε μου την κάθε απαντοχήν μου, 'ς έρμο κελλί με νήστειαις να φθείρω την ζωήν μου, κάθε κακό, 'πού της χαράς το πρόσωπο μαυρίζει, να κατατρέχη ό,τι αγαπώ, σκληρά να το αφανίζη, μαρτύρια 'ς τούτην την ζωήν ας λάβω και 'ς την άλλην, αν αφού χήρα ονομασθώ νύμφη εγώ γίνω πάλιν._ ΑΜΛΕΤΟΣ Και αν αυτή τ' αθετούσεν όλα τώρα; ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΑΣ _Όρκος μεγάλος! Άφες με ολίγο, αγαπημένη, το πνεύμα μου ναρκόνεται, τον ύπνον αναμένει, να λάβη ολίγην άνεσιν_. [Αποκοιμάται] ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ _Κοιμήσου αναπαυμένα, μηδέ φανή ποτέ κακό 'ς το μέσο μας κανένα_. [Εξέρχεται. ΑΜΛΕΤΟΣ Δέσποινα, πώς σου φαίνεται αυτή η παράστασις; ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ Η Κυρία υπόσχεται παρά πολύ, νομίζω. ΑΜΛΕΤΟΣ Ω! αλλά βεβαίως θέλει κρατήση τον λόγον της. ΒΑΣΙΛΕΑΣ Γνωρίζεις το θέμα; δεν περιέχει καμμίαν προσβολήν; ΑΜΛΕΤΟΣ Καμμίαν, καμμίαν· απλό μετώρισμα· φαρμακόνουν διά μετώρισμα· ουδέ την παραμικρήν προσβολήν. ΒΑΣΙΛΕΑΣ Πώς ονομάζεται το δράμα; ΑΜΛΕΤΟΣ Το Δόκανο (36), θα ειπής, πώς; μεταφορικώς. Τούτο το δράμα εικονίζει φόνον οπού συνέβη εις την Βιέννην· ο Δούκας ονομάζεται Γονζάγος, η γυναίκα του Βαπτιστή, θα ιδής μετ' ολίγον· είναι διαβολεμένο δράμα, αλλά τι με τούτο; η Μεγαλειότης σου κ' εμείς οπού δεν έχομε βάρη εις την συνείδησιν, το πράγμα δεν μας εγγίζει· η ψωριασμένη φοράδα ας κλοτσά· η ράχη μας πληγαίς δεν έχει. Εισέρχεται ΛΟΥΚΙΑΝΟΣ ΑΜΛΕΤΟΣ Είναι ένας κάποιος Λουκιανός, ανεψιός του Βασιλέως. ΟΦΗΛΙΑ Κύριέ μου, τι καλά 'πού κάμνεις το μέρος του χορού. ΑΜΛΕΤΟΣ Θα εγινόμουν διερμηνευτής μεταξύ σου και του αγαπη- τικού σου, αν έβλεπα νευρόσπαστα να παίζουν. ΟΦΗΛΙΑ Κύριέ μου, κόπτει ο λόγος σου, κόπτει παρά πολύ. ΑΜΛΕΤΟΣ Το μαχαίρι μου δεν είναι αρκετό να σε σφάξη 'ς την καρδιά. ΟΦΗΛΙΑ Πάντοτε και καλήτερα και χειρότερα. ΑΜΛΕΤΟΣ Τέτοιοι γαμβροί σας πρέπουν. — Άρχισε, δολοφόνε (37)· πανούκλα, παύσε να στραβόνης τα μούτρα, και άρχισε· έλα· κρώζει ο κόρακας κ' εκδίκησιν ζητάει. ΛΟΥΚΙΑΝΟΣ _Νους μαύρος, χέρι δεξιό, χυλός εχθρός 'ς την ζήσι, βοηθός η ώρα και οφθαλμός κανείς να μαρτυρήση· φρικτό μίγμ' από βότανα μεσάνυκτα κομμένα, με της Εκάτης τρεις φοραίς το χνώτο μολυσμένα, με το μιαρό σου ιδίωμα, με την κρυφήν μαγείαν, τον ύγιον (38) τόπον της ζωής πάτησ' ευθύς με βίαν._ [Χύνει το φαρμάκι εις το αυτί του αποκοιμημένου]