STORYDON
← 고전 원문 폴더

📄 고전 원문 · 그리스 · 프로젝트 구텐베르크

『Αμλέτος』

William Shakespeare · 번역 Iakovos Polylas

199,762자 (원문이 길어 앞부분만 · 전체 371,733자) · 저작권 근거: 저작자 모두 1898년 이전 사망(한국 저작권 보호기간 끝) · 원문 출처

내 자료함의 ‘📚 고전’ 글 폴더에 앞부분 2만 자가 담겨요. 회차 편집기의 ‘✦ 안드로메다 AI 이용하기 → 🖼️ 내 글·사진 분위기로 쓰기’에서 골라 이 고전의 분위기·문체를 참고해 쓸 수 있어요.

ΒΑΣΙΛΕΑΣ Έρωτας; η καρδιά του, όχι, εκεί δεν κλίνει· και ό,τ' είπεν, αν και τακτικήν μορφήν δεν είχε, δεν ωμοίαζε τρέλλα. Κάτι μέσα τρέφει, οπού η βαθειά κλωσσά μαυρίλα της ψυχής του, και, όταν ανοίξη και πτερώση αυτό, φοβούμαι μη κίνδυνον μας φέρη· και όπως τον προλάβω, χωρίς καιρόν να χάνω ιδού τι αποφασίζω· ευθύς θ' αναχωρήση αυτός διά την Αγγλίαν, τον φόρον να ζητήση 'πού αμελούν να δώσουν· ίσως η θάλασσαις και ξένα μέρη νέα και τα θεάματα πολλά του ξερριζώσουν κείνο το πράγμα, οπού καθίζει 'ς την καρδιά του, και οπού, καθώς ολοκαιρίς τον νουν του κρούει, από την στάσιν του τον βγάζει. Συ, τι λέγεις; ΠΟΛΩΝΙΟΣ Θα ωφελήση· πλην εγώ πιστεύω ακόμη ότι το πάθος του εγεννήθηκε από αγάπην 'πού απάντησε ψυχρήν καρδιά. — Τώρα, Οφηλία, να μας ειπής δεν είναι ανάγκη ό,τ' είπ' ο Αμλέτος, τ' ακούσαμ' όλα. — Κύριέ μου, κάμε ως θέλεις, αλλ', αν καλό το κρίνεις, άμα τελειώση το δράμα, η σεβαστή μητέρα του ας καλέση κατά μόνας αυτόν ν' ακούση τον καϋμόν του. Ας του ομιλήση στρογγυλά· κ' εγώ θα μείνω, αν θέλης, οπού θ' ακροάζωμ' ό,τι λέγουν. Εάν το μυστικό του δεν του βγάλ' η μάννα, στείλε τον 'ς την Αγγλίαν ή περιόρισέ τον εις όποιο μέρος άλλο η φρόνησίς σου κρίνη. ΒΑΣΙΛΕΑΣ Θα γένη τούτ', ως λέγεις· η παραφροσύνη των μεγάλων δεν πρέπει αφύλακτη να μείνη. [Εξέρχονται. ΣΚΗΝΗ Β'. Αίθουσα εις το ΚΑΣΤΕΛΙ Εισέρχονται ΑΜΛΕΤΟΣ και ΗΘΟΠΟΙΟΙ ΑΜΛΕΤΟΣ Τον λόγον, παρακαλώ σε, λέγε τον όπως σου τον επρό- φερα εγώ, ώστε να ελαφροκυλά εις την γλώσσαν· αν, εξ εναντίας, θα τον ξερομασσάς, καθώς πολλοί των ηθοποιών σας το συνηθίζουν, θα επροτιμούσα να εκφωνή τους στί- χους μου ο δημόσιος διαλαλητής. Μηδέ να παρασχίζης (19) τον αέρα, έτσι, με το χέρι σου· αλλά το κάθε τι να γίνε- ται ευγενικά· διότι και μέσα εις την ποταμοφοριά, εις την τρικυμίαν, και, θα έλεγα, εις τον ανεμοστρόβιλον του πά- θους σας, πρέπει να αποκτήσετε, να ιδιοποιηθήτε τόσην εγκράτειαν, ώστε να το ημερόνη. Ω! με πληγόνει κατά- καρδα ν' ακούω ένα χοντρό κορμί με κεφάλι φορτωμένο πλαστά (20) σγουρά, να κατασπαράζη το πάθος εις τόσα κομ- μάτια, εις τόσα αληθινά παληοκούρελα, και μόνον διά να σπάνη τ' αυτιά των κάτω (21) καθημένων ακροατών, οπού, οι περισσότεροι, άλλο τι δεν αισθάνονται ειμή τα βουβά (22) ακατανόητα των παντομίμων θεάματα ή τον θόρυβον. Στρώσε μου εις το ξύλο τον άνθρωπον, οπού και τον Τερ- μαγάντην (23) παρακάμνει και τον Ηρώδην υπερηρωδιάζει· αυτό παρακαλώ σας να τ' αποφύγετε. Α’ ΗΘΟΠΟΙΟΣ Μείνε ήσυχος, ευγενέστατε. ΑΜΛΕΤΟΣ Μη γίνεσθε πάλι παρά πολύ σιγανοί, αλλά έχετε προ- στάτην το λογικό σας· ταιριάζετε το ήθος με τον λόγον, τον λόγον με το ήθος, με πολλήν προσοχήν προ πάντων εις τούτο, να μη προχωρήσετε παρέκει από το μέτρο, οπού θέλει η φύσις· επειδή ό,τι γίνεται με υπερβολήν απομα- κρύνεται από τον σκοπόν της δραματικής τέχνης, και αυ- τός απ' αρχής ήταν, και τώρα είναι, να παρουσιάζη ωσάν καθρέφτην της φύσεως, να δείχνη εις την αρετήν την ειδή της, εις το όνειδος την εικόνα του, και να παρασταίνη ακρι- βώς το ανάστημα και το σώμα της εποχής, την μορφήν της και τον τύπον της. Τώρα, αν τούτο γίνεται με υπερ- βολήν, ή προβάλη πάρωρα, αν και καλοκαρδίζει τους αμα- θείς, όμως εξ ανάγκης θα λυπήση τους γνωστικούς, και τούτων η γνώμη πρέπει να ζυγίζη, εις την κρίσιν σας, πε- ρισσότερον εκείνης ολοκλήρου του άλλου ακροατηρίου. Ω! είδα — και άκουσα άλλους να τους επαινούν και πολύ — είδα ηθοποιούς, οπού ο Θεός να με συγχωρέση, εις την προ- φοράν, εις τα κινήματα, δεν ωμοίαζαν ούτε Χριστιανοί, ούτε εθνικοί, ούτε καν απλώς άνθρωποι· εκορδόνονταν, εμούγκριζαν τόσον, ώστε εστοχάσθηκα ότι δεν τους έκαμε η Φύσις, αλλά κάποιοι μισθωμένοι της εργάταις τους εί- χαν κακοκατασκευάση, τόσο κατηραμένα εκείνοι εμιμούντο την ανθρωπότητα. Α’ ΗΘΟΠΟΙΟΣ Ελπίζω ότι κάπως το εδιορθώσαμε. ΑΜΛΕΤΟΣ Ω! διορθωθήτε με τα σωστά! Και εκείνοι οπού κάμνουν το μέρος του γελωτοποιού να μη λέγουν περισσότερα απ' όσα είναι γραμμένα διά το μέρος των· λέγω τούτο διότι ευρίσκονται μεταξύ των κάποιοι οπού γελούν αυτοί διά ν' αρχίσουν τα γέλια κάμποσοι ξεροκέφαλοι θεαταί, και τούτο κάποτε συμβαίνει να γίνεται εις την στιγμήν όταν η προ- σοχή πρέπει να ήναι προσηλωμένη εις κάποιο μέρος σημαν- τικό του διαλόγου· τούτο είναι κακοτροπία και δείχνει την ελεεινήν φιλαυτίαν του γελωτοποιού οπού το κάμνει. Πη- γαίνετε, ετοιμασθήτε. [Εξέρχονται ΗΘΟΠΟΙΟΙ. Εισέρχονται ΠΟΛΩΝΙΟΣ ΡΟΖΕΝΚΡΑΣ και ΓΥΙΛΔΕΝΣΤΕΡΝΗΣ ΑΜΛΕΤΟΣ Λοιπόν, Κύριέ μου, ο Βασιλέας θα παρευρεθή εις αυτήν την παράστασιν; ΠΟΛΩΝΙΟΣ Και η Βασίλισσα ακόμη, και αμέσως τώρα. ΑΜΛΕΤΟΣ Ειπέ των ηθοποιών να μην αργήσουν. [Εξέρχεται ΠΟΛΩ- ΝΙΟΣ] Θα λάβετε και σεις την καλοσύνην να τους παρα- κινήσετε να έλθουν ογλήγορα; ΡΟΖΕΝΚΡΑΣ και ΓΥΙΛΔΕΝΣΤΕΡΝΗΣ Μάλιστα, Κύριε. [Εξέρχονται ΡΟΖΕΝΚΡΑΣ και ΓΥΙΛΔ. ΑΜΛΕΤΟΣ Οράτιε, Οράτιε! Εισέρχεται ΟΡΑΤΙΟΣ ΟΡΑΤΙΟΣ Εις τους ορισμούς σου, γλυκέ μου Κύριε. ΑΜΛΕΤΟΣ Οράτιε, συ 'σαι ο δικαιότερος απ' όσους ανθρώπους έτυχε ποτέ μου να γνωρίσω. ΟΡΑΤΙΟΣ Α! Κύριέ μου αγαπητέ, — ΑΜΛΕΤΟΣ Να μη πιστεύης, όχι, πως κολακεύω· τι θα περιμένω τάχ' από σε, που θησαυρόν δεν έχεις άλλον ή μόνον το έξυπνό σου πνεύμα να σου δίδη τροφήν κ' ενδυμασίαν; Και διά ποίον λόγον θα κολακεύωνται οι πτωχοί; Τα μελωμένα χείλη ας γλείφουν την μωράν πομπήν του πλούτου· τα λυγιστά στροφίδι' ας κλίνη των γονάτων εκείνος οπού ελπίζει ν' απολαύση κέρδος απ' την χαμέρπειάν του. Με ακούς; Αφ' ότου η καϋμένη ψυχή μου εγίνηκε κυρία της εκλογής της και ικανή να ξεχωρίζη μεταξύ των ανθρώπων, έχει με σφραγίδα σέ σημειώση διά δικόν της, αφού σ' είδα τα πάντα να υπομένης και να μη τα δείχνης. Τα ραπίσματα συ της Τύχης και ταις χάρες εδέχθης όμοια, κ' είν' ευλογημένοι εκείνοι 'πώχουν αίμα (24) και νουν συγκερασμένα τόσο, ώστε δεν γίνονται φλογέρα να τους παίζη το δάκτυλο της Τύχης 'ς τα κλειδί 'πού θέλει. Άνθρωπον να μην ήναι ανδράποδο του πάθους δος μου, και θα τον φέρω 'ς της καρδιάς τα βάθη, 'ς την καρδιά της καρδιάς μου, καθώς έχω εσένα. Αλλ' ως προς τούτο 'είπα πολλά. Μάθε ότι απόψε παράστασις θα γίνη εμπρός τον βασιλέα· έχει μέσα σκηνήν 'πού ομοιάζει με τον τρόπον, ως σου τον είπα, 'πού ο πατέρας μου εφονεύθη· παρακαλώ σε, όταν ιδής ν' αρχίσ' η πράξις, να στήσης όλην την ψυχήν σου να προσέχη 'ς τον θείον μου, κ' εάν, 'ς ένα (25) του λόγου μέρος, το κρυμμένο έγκλημά του απ' την μονιά (26) δεν έβγη, κολασμένο ήταν Πνεύμ' αυτό 'πού εφάνη εμπρός μας, και όλα τα οράματά μου μαύρα ως το καμίνι του Ηφαίστου. Συ με προσοχήν να τον κυττάζης, ενώ κ' εγώ 'ς το πρόσωπό του στυλωμένα θα 'χω τα μάτια, και κατόπι εμείς οι δύο από τα συμπεράσματά μας ενωμένα θα κρίνωμε την όψιν του. ΟΡΑΤΙΟΣ Καλά το εσκέφθης· κ' εάν, ενώ τα δράμα παίζετ', επιτύχη αυτός να κλέψη τι και μείνη σκεπασμένος, εγώ το κλεψιμιό πλερόνω. ΑΜΛΕΤΟΣ Ιδέ τους, φθάνουν διά την παράστασιν· εγώ πρέπει να ήμαι μωρός· ωστόσο πάρε θέσιν να καθίσης. Δανικόν Εμβατήριον. Σαλπισμοί. Εισέρχονται ΒΑΣΙΛΕΑΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΠΟΛΩΝΙΟΣ ΟΦΗΛΙΑ ΡΟΖΕΝΚΡΑΣ ΓΥΙΛΔΕΝΣΤΕΡΝΗΣ και άλλοι ΜΕΓΙΣΤΑΝΕΣ και η ΣΩΜΑΤΟΦΥΛΑΚΗ με λαμπάδαις. ΒΑΣΙΛΕΑΣ Πώς περνά ο ανεψιός μας Αμλέτος; ΑΜΛΕΤΟΣ Περίφημα, 'ς την ζωήν μου· με την τροφήν του χαμαι- λέοντος· αέρα τρώγω, φουσκωμένος ελπίδαις· όμοια δεν ημπορείς να τρέφης τα καπώνια σου. ΒΑΣΙΛΕΑΣ Δεν έχω τι να κάμω με αυτήν την απάντησιν, Αμλέτε· αυτά τα λόγια δεν μου ανήκουν. ΑΜΛΕΤΟΣ Ούτε εις εμέ ανήκουν (27) πλέον. — [προς τον ΠΟΛΩΝΙΟΝ] Κύριέ μου, μου είπες ότι μία φορά έχεις παραστήση εις το Πανεπιστήμιον. ΠΟΛΩΝΙΟΣ Μάλιστα, Κύριέ μου, κ' ευδοκίμησα ως ηθοποιός. ΑΜΛΕΤΟΣ Και ποίο πρόσωπο έπαιξες; ΠΟΛΩΝΙΟΣ Του Ιουλίου Καίσαρος· έπεσα φονευμένος εις το Καπι- τώλιον· μ' εφόνευσεν ο Ιούνιος Βρούτος. ΑΜΛΕΤΟΣ Με συγχωρείς· αφού (28) σ' έφαγεν ο Ιούνιος, δεν ήσουν Ιούλιος, ήσουν Μάιος. — Είν' έτοιμοι οι ηθοποιοί; ΡΟΖΕΝΚΡΑΣ Έτοιμοι, Κύριέ μου· περιμένουν την άδειάν σου. ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ Έλα εδώ, αγαπητέ μου Αμλέτε· κάθισε σιμά μου. ΑΜΛΕΤΟΣ Όχι, καλή μητέρα· υπάρχει εδώ πέρα δυνατώτερος μα- γνήτης. ΠΟΛΩΝΙΟΣ [Ιδιαιτέρως του ΒΑΣΙΛΕΩΣ] Ε! το βλέπεις; (29) ΑΜΛΕΤΟΣ Κυρία, ν' αναπαυθώ εις το στήθος σου; [Κάθεται εις τα πόδια της ΟΦΗΛΙΑΣ] ΟΦΗΛΙΑ Όχι, Κύριέ μου. ΑΜΛΕΤΟΣ Εννοώ την κεφαλήν μου επάνω εις το στήθος σου. ΟΦΗΛΙΑ Ναι, Κύριέ μου. ΑΜΛΕΤΟΣ Εστοχάσθηκες ότι εννοούσα άτακτα πράγματα; ΟΦΗΛΙΑ Εγώ δεν στοχάζομαι τίποτε, Κύριέ μου. ΑΜΛΕΤΟΣ Και όμως θα ήταν γλυκυτάτη ανάπαυσις (30). ΟΦΗΛΙΑ Τι, Κύριέ μου; ΑΜΛΕΤΟΣ Τίποτε. ΟΦΗΛΙΑ Είσαι καλόκαρδος, Κύριέ μου. ΑΜΛΕΤΟΣ Ποίος; εγώ; ΟΦΗΛΙΑ Μάλιστα, η Ευγενία σου. ΑΜΛΕΤΟΣ Ω Θεέ μου, μόνον δια να σε διασκεδάσω. Τι άλλο μένει παρά να ήμεθα καλοκαρδισμένοι; δεν βλέπεις πόσο ιλαρή δείχνεται η μητέρα μου, και δεν επέρασαν δύο ώραις αφού απέθανε ο πατέρας μου; ΟΦΗΛΙΑ Όχι, Κύριέ μου δύο φοραίς δύο μήνες. ΑΜΛΕΤΟΣ Τόσος καιρός; Τότε λοιπόν ας αφήσωμε τον διάβολον (31) να μαυροφορή κ' εγώ θα λαμπροφορέσω. Ω Θεέ μου! απε- θαμένος από δύο μήναις, και να μη λησμονηθή ακόμη! Ας ελπίσωμε λοιπόν ότι η μνήμη μεγάλου ανδρός δύναται να του επιζήση έξι μήναις· όμως, μα την Παναγίαν, πρέ- πει πρώτα να κτίση ιερούς ναούς, αλλέως θα λάβη την ευ- χαρίστησην να τον ξεχάσουν, καθώς το χάρτινο (32) άλογο, οπού τραγουδούν το μυρολόγι του· «ωιμέ το χάρτινο άλογο — ωιμέ πώς λησμονήθη!» Μουσική. Εισέρχεται το άφωνο Θέαμα. Εισέρχεται ένας ΒΑΣΙΛΕΑΣ και μία ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ και ερωτικώς αγκαλιάζονται· αυτή γονατίζει και με τα σχήματα του φανερόνει την αγάπην της· εκείνος την σηκόνει και γέρνει την κεφαλήν εις τον λαιμόν της· πλαγιάζει επάνω εις ένα ανθοστόλιστο κάθισμα· αυτή, άμα τον είδε αποκοιμημένον, τον αφίνει. Κατόπιν έρχεται ένας, του παίρνει την κορώναν, την φιλεί, χύνει φαρμάκι εις το αυτί του ΒΑΣΙΛΕΩΣ και εξέρχεται. Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ επιστρέφει, ευρίσκει νεκρόν τον ΒΑΣΙΛΕΑ και κάμνει σχήματα λύπης. Ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ επιστρέφει συνωδευμένος από δύο ή τρία άφωνα ΠΡΟΣΩΠΑ και δείχνει ότι συγκλαίει με αυτήν. Σηκόνουν τα λείψανο. Ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ περιποιείται την ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΝ με δώρα· αυτή διά κάμποσην ώραν φαίνεται ότι τ' αποστρέφεται· αλλά τέλος πάντων δέχεται την αγάπην του. [Εξέρχονται. ΟΦΗΛΙΑ Τι σημαίνει τούτο, Κύριέ μου; ΑΜΛΕΤΟΣ Φανερό πράγμα· έργα καταχθόνια, δηλαδή κακούργημα. ΟΦΗΛΙΑ Τούτο το θέαμα, ως φαίνεται, προσημαίνει το θέμα του δράματος. Εισέρχεται ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΑΜΛΕΤΟΣ Τούτος θα μας πληροφορήση· οι ηθοποιοί (33) δεν κρατούν μυστικό, θα τα ειπούν όλα. ΟΦΗΛΙΑ θα μας ειπή τι εδηλούσε εκείνο το θέαμα; ΑΜΛΕΤΟΣ Βεβαιότατα, και όποιο άλλο θέαμα και αν του παραστή- σης· μη φοβήσαι συ να του το παραστήσης και αυτός δεν θα φοβηθή να σου ειπή τι δηλοί. ΟΦΗΛΙΑ Είσαι άνοστος, είσαι άνοστος· θα προσέχω εις το δράμα. ΠΡΟΛΟΓΟΣ _Ταπεινώς σας προσκυνούμε, και ν' ακούσετε ζητούμε με πολλήν μακροψυχίαν τούτην μας την τραγωδίαν_. [Εξέρχεται. ΑΜΛΕΤΟΣ Πρόλογος είναι αυτός ή στίχοι (34) δι' αρραβώνα; ΟΦΗΛΙΑ Είναι σύντομος, Κύριέ μου. ΑΜΛΕΤΟΣ Όσο γυναικός αγάπη. Εισέρχονται δύο ηθοποιοί ΒΑΣΙΛΕΑΣ και ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΑΣ _Τριάντα κύκλους κλειδωτούς ως τώρα έχει χαράξη ολόγυρα 'ς την σφαίραν μας ο Φοίβος με τ' αμάξι, και τριάντα φοραίς δώδεκα φεγγάρια με την ξένην λάμψιν τριάντα εφώτισαν φοραίς την οικουμένην, αφ' ότου ο πόθος ταις καρδιαίς, ο Υμέναιος τα χέρια, μ' άγιον μας ένωσαν δεσμόν, 'πού ευλόγησαν τ' αστέρια._