Mi dankas. (Polonio foriras.)
Ho, mia krimo, ghi al la chielo
Sin tiras per vaporo malodora,
Ghi portas la malbenon plej malnovan
Sur sia frunto: fratomortigado!
Preghadi mi ne povas, kvankam forte
Mi volus preghi: la pli forta kulpo
L' intencon fortan venkas; kiel homo,
Havanta devon fari du aferojn,
Mi nun ne scias, kiun el la ambau
Elekti, kaj mi faras nun nenian
Se mia mano per la frata sango
Ech estus multe pli trapenetrita,--
Chu en chielo ne ekzistas pluvo
Sufiche forta, por ghin blanke lavi?
Por kio do pardonemeco servas,
Se ne por veni kontrau la pekado?
Kaj chu la pregho ne posedas forton
Averti krimon kaj pardonon doni,
Se jam la krimo estas plenumita?
Jes, mi rigardos supren! Mia krimo
Farita estas! Kian formon doni
Al mia pregho! Dio, Vi pardonu
Mortigon mian? Ne, ne helpos tiel;
Mi chion ja ankorau nun posedas,
Kion al mi alportis la mortigo:
La kronon, la honoron, la reghinon...
Chu povas peko revi pri pardono,
Dum restas la akiro de la peko?
Sur la maljustaj vojoj de la tero
Per sia oro ofte peka mano
Haltigi povas manon de la jugho
Kaj per la fruktoj de l' farita krimo
Acheti la favoron de la legho,--
Sed tie supre estas ja alie!
Ne helpos tie lerta artifiko,
Tie la far' aperas tute nuda,
Ni mem al la farita krimo devas
Ateston tie meti en la bushon.
Nu, kio al mi restas? Pentofaro?
Jes, kion do ne povas pentofaro?
Sed se ech pentofari ni ne povas?
Ho, ve! mizero! ho, vi, mia brusto,
Vi, nigra, vi, malluma kiel morto!
Anim', kiu batalas liberighi
Kaj chiam pli enrampas en la marchon!
Ho, helpu min, angheloj, en la provo!
Ho, fleksu vin, genuoj neflekseblaj!
Malmola mia koro, vi molighu
Simile al infano jhus naskita!
Ho, eble Dio volos min pardoni!
(Li en angulo metas sin sur la genuojn.)
(Hamleto venas.)
HAMLETO
Nun estas tre facile tion fari;
Li preghas; nun mortigi lin... sed tiam
Li iros en chielon! Kaj chu tion
Mi povus nomi vengho? Malnoblulo
Mortigis mian patron, kaj por tio
Mi, sola filo de la mortigito,
En la chielon en minut' de pregho
La mortiginto sendos! Tio estus
Ne vengho, sed komplezo kaj bonfaro.
De l' tero li forigis mian patron
Post festenad', en mezo de la pekoj,
Kaj kun la tuta pezo de la pekoj
La malfelicha vagas nun sub tero,--
Kaj la krimulon mi nun volas kapti
En la minuto de la sankta pregho
Kaj puran, pian sendi lin al Dio!
Chu tio estos vengho? Ne, ho ne!
Ripozu, mia glavo! Mi vin tiros
En temp' alia, pli terure bati!
En malsobrec', en dormo, en kolero,
En la malpiaj ghojoj de la lito,
En ofendado de Dia nomo--
Mi tiam lin ekkaptos, tiam, glavo,
Trapiku lin, ke li momente falu
Kaj en plej nigra stato la animo
En la inferon flugu sen pardono!
Patrino min atendas,--dume vivu,
Sed al la morto vi jam apartenas. (Foriras.)
REGHO (sin levante).
La vortoj flugas,--sed la pensoj sidas!
Senpensaj vortoj Dion ne atingos!
SCENO IV
Chambro de la reghino. La reghino kaj Polonio.
POLONIO
Li baldau venos. Estu pli severa,
Vi diru, li petolas tro sovaghe,
Vi diru, ke nur petegado via
Apenau kvietigis la koleron
De l' regho. Mi nun tie chi min kashos.
Mi petas, ne indulgu lin!
HAMLETO (post la sceno).
Patrino!
REGHINO (al Polonio).
Jam al mi fidu, ne maltrankvilighu.
Mi scios kion diri. Nun foriru:
Li venas. (Polonio sin kashas.)
HAMLETO (eniras).
Nu, patrino, kio estas?
REGHINO
Hamleto, vi ofendis vian patron.
HAMLETO
Patrino, vi ofendis mian patron.
REGHINO
Vi paroladas, kiel frenezulo.
HAMLETO
Vi paroladas, kiel senkorulo.
REGHINO
Kion vi diras!
HAMLETO
Kion vi deziras?
REGHINO
Chu vi forgesis, kiu estas mi?
HAMLETO
Ho ne, mi jhuras, mi ghin ne forgesis!
Vi estas la reghino, la edzino
De l' frat' de via edzo kaj--mi devas
Konfesi--ankau la patrino mia.
REGHINO
Nu, do aliaj faru vin prudenta! (Volas iri).
HAMLETO
Ne, vi ne iros! Sidu! Mi ne lasos
Vin iri, antau ol mi al vi montros,
Spegulon tian, kie vi ekvidos
La plej profundan vian internajhon.
REGHINO
Ha, kion vi intencas! Chu vi volas
Mortigi min! He, helpon! helpon!
POLONIO (post la tapisho).
Helpon!
HAMLETO
Kio sin movis? Rato?
(Ekbatas per la glavo en la tapishon.)
Ha, mi vetas,
Ghi plu ne vivas!
POLONIO (post la tapisho).
Ho, mi mortas! Helpu!
(Falas kaj mortas.)
REGHINO
Ho ve! Kion vi faris!
HAMLETO
Mi ne scias.
Chu ne la regho? (Eltiras Polonion el post la tapisho.)
REGHINO
Kia sanga faro!
HAMLETO
Jes, sanga faro, preskau tiel same
Terura, kiel reghon formortigi
Kaj edzinighi kun la frato lia.
REGHINO
Mortigi reghon?
HAMLETO
Jes, mi tiel diris.
(Al Polonio)
Kaj vi, mizera malsaghul', adiau!
Mi prenis vin por iu pli merita.
Vi vidas, tro fervori ofte estas
Danghere! (Al la patrino) Nu, ne rompu viajn manojn!
Sidighu, trankvilighu, mi komencos
Rompadi vian koron, se ghi estas
Ankorau penetrebla, se ankorau
Kutimoj la malbonaj ghin ne tute
Shtonigis kaj al sento kaj prudento
Ankorau iom estas ghi venebla.
REGHINO
Kion mi faris, ke vi min atakas
Kun tia krueleco?
HAMLETO
Tian faron,
Per kia modesteco chion perdas,
La virt' farighas hipokrita vorto,
Senkulpa amo perdas sian rozon
De l' bela frunto kaj ulcerojn montras,
La sanktan jhuron de edzino faras
Similan al la jhuroj de ludistoj;
Ghi el la korpo de plej sankta ligo
Elshiras la animon; el la legho
Ghi faras senenhavan vortparadon.
De la chielo la vizagho flamas,
La tuta tero ploras kaj malghojas
Pro via faro, kvazau devus veni
La lasta jugho.
REGHINO
Ve! Pri kia faro
Vi kontrau mi tielajn tondrojn jhetas?
HAMLETO
Rigardu do! Jen pendas du portretoj;
Du fratoj,--sed egalaj? Jen, rigardu:
Kiela charmo kushas sur la brovoj!
Kun belaj haroj, kvazau Apolono,
Kun alta frunto, kvazau Jupitero,
Okul' de Mars', ordona kaj minaca,
Majesta aglo, kiu alte flugas
En la plej puraj sferoj de l' aero;
Sur lin sigelon metis chiu dio,
Por krei idealon por la homoj,--
Li estis via edzo.--Nun rigardu
Portreton duan: via nuna edzo,
Putrajho, mortiginta la unuan...
Chu havas vi okulojn? Vi forlasis
Herbejon verdan de la bela monto
Kaj serchas manghon en la putra marcho?
Chu havas vi okulojn? Vi ne diru,
Ke tio estis am'! En via agho
La sango plu ne bolas, sed atendas,
Ne rapidante, jughon de la sagho.
Kaj kia estis la kompara jugho?
Ne estas vi sensenca, char alie
Nenion vi decidus; sed la senco
En vi sendube tute malsanighis,
Char ech freneza tie ne erarus.
Neniam la frenezo tiel jughis
La saghon, ke en ghi ne restu guto
Da konsidero por komparo tia.
Kia demono tiel vin delogis?
Vidado sen palpado au palpado
Sen rigardado, au orelo sola
Sen mano kaj okulo, au flarado
Sen chio,--ech partet' de vera sento
Neniam donas tian rezultaton,
Ho, honto, kie estas via rugho?
Se la infer' sovagha povas boli
En membroj de grandagha matronino,
Ho tiam chasto de juneco flama
Disfluidighu kiel vaks' en fajro!
Ne diru "honto!" kiam juna sango
Malchaste bolas: frosto mem ja brulas,
La volon ja delogas la prudento...
REGHINO
Hamleto, ne parolu plu! Vi turnas
Okulojn miajn rekte al la koro,
Kaj tie mi makulojn nigrajn vidas,
Tre nigrajn.
HAMLETO
Jes, por vivi en la shvito
De abomena lito, en putrajho
Sin brogi, en la nesto malbenita...
REGHINO
Ho, ne parolu plu! Kiel ponardo
En min penetras chiu vorto!
Ne plu, Hamleto kara!
HAMLETO
Fripon' kaj mortigisto; simpla sklavo;
Li ne posedas ech la milan parton
Da indo de l' estinta via edzo;
Kronita arlekeno; li, shtelisto,
Malice kaj mallaute shtelis for
La kronon kaj ghin kashis en la poshon...
REGHINO
Ho, haltu! (Aperas la spirito sen armajho.)
HAMLETO
Chifonajho, sed ne regho!
(Li ekvidas la spiriton.)
Ho, savu min, angheloj de l' chielo,
Flugilojn viajn super mi etendu!
Spirito nobla, kion vi deziras?
REGHINO
Ho ve! li frenezighis!
HAMLETO
Chu vi venas
Riprochi vian filon sendecidan,
Ke li la tempon kaj pasion perdas
Kaj ke ghis nun ankorau li ne venghis?
Ho, diru!
SPIRITO
Ne forgesu! Mi intencas
En vi subteni forte la decidon.
Sed vidu, kiel forte malespero
Dispremis la patrinon vian; helpu
Al shi en malfacila batalado
Kun shia propra koro kaj animo.
Ju pli malforta korpo, des pli forte
Suferas la animo. Iru!
HAMLETO (al la reghino.)
Kio
Al vi farighis?
REGHINO
Kio al vi estas?
Vi la okulojn ien forte turnis
Kaj kun l' aer' senkorpa nun parolis?
L' animo via brilas el l' okuloj,
Kaj viaj haroj sin subite levis
Simile al dormanta soldataro
Vekita per la son' de bataliloj!
Ho, kara mia filo, trankviligu
Per pacienc' la flamon de la sentoj!
Sur kion vi rigardas nun?
HAMLETO (al la reghino.)
Sur lin?
Sur lin! Sur lin! Rigardu, kiel pala
Li staras! Malfelicha lia vido
Ech al la shtonoj povus doni sentojn!
(Al la spirito)
Ne rigardadu al mi tiel plende,--
Agadon mian akran ghi moligus:
Anstatau sango eble fluus larmoj.
REGHINO
Al kiu vi parolas?
HAMLETO
Vi ne vidas?
REGHINO
Nenion, kvankam chio estas luma.
HAMLETO
Kaj vi nenion audis?
REGHINO
Ne, nenion.
HAMLETO
Rigardu tien! Li jam volas iri!
La patro mia, kvazau tute viva!
Ha, vidu, li foriras tra la pordo! (La spirito foriras.)
REGHINO
Ghi estas frukto de l' imago via;
La cerbo ofte vidas nur delirojn.
HAMLETO
Deliroj? Tamen vidu, mia pulso
En takto batas, tute kiel via,
Kaj kantas tiel same tute sane.
Ghi ne deliro estis. Ekzamenu,
Kaj mi ripetos chion vort' lau vorto,--
Chu deliranto tion povus fari?
Patrino! Pro la savo de l' animo
Ne hipokritu, ke deliro mia
Parolas nun kaj ne la krimo via!
La falsa shmiro kovros la makulon
Ekstere, sed interne en la koro
Des pli atakos tiam la malbono.
Konfesu al chielo vian pekon,
La faritajhon pentu kaj evitu
Estontajn pekojn. La venenan herbon
Ne sterku, ke ghi pli ankorau kresku!
Pardonu al mi nunan mian virton;
Char nun en la malpia nia tempo
La virto devas peti de malvirto
Pardonon kaj rampante ech petegi,
Ke ghi permesu bonon al ghi fari.
REGHINO
Hamleto! Vi distranchas mian koron!
HAMLETO
Forjhetu ghian parton makulitan
Kaj pure vivu kun la dua parto.
Adiau! Sed evitu vi la liton
De mia onklo, penu esti virta,
Se ech la virto estos ne el koro.
Kutimo, la demono, pereigas
La lastan senton en la malbonulo,
Sed en direkto bona la demono
Turnighi ofte povas en anghelon:
El la ekzercoj de la bonaj faroj
Li povas fari oportunan veston.
Sindetenado en l' unua nokto
Alportas facilecon por la dua;
La tria estos jam des pli facila;
Char ekzercado povas preskau shanghi
Ech la naturon mem; ghi la diablon
Au humiligas, au lin plifortigas.
Ankorau unu fojon--bonan nokton!
Kaj benu min, se vi ankorau mem
Deziras havi benon de l' chielo.
(Montrante sur Polonion). Ha, tiun chi sinjoron mi domaghas.
Chiel' decidis puni min per li
Kaj lin per mi; mi estis por li vipo,--
Sed mi servanto ankau por li estos.
Por li mi zorgos kaj por lia morto
Respondos mi. Adiau, bonan nokton!
La sola amo faris min kruela;
Malbona estas la komenco,--poste
Ankorau io pli malbona venos...
Ankorau unu vorton!
REGHINO
Kion fari?
HAMLETO
← 고전 원문 폴더
📄 고전 원문 · eo · 프로젝트 구텐베르크
『Hamleto, Reĝido de Danujo』
William Shakespeare · 번역 L. L. (Ludwik Lejzer) Zamenhof
194,844자 · 저작권 근거: 저작자 모두 1917년 이전 사망(한국 저작권 보호기간 끝) · 원문 출처
내 자료함의 ‘📚 고전’ 글 폴더에 앞부분 2만 자가 담겨요. 회차 편집기의 ‘✦ 안드로메다 AI 이용하기 → 🖼️ 내 글·사진 분위기로 쓰기’에서 골라 이 고전의 분위기·문체를 참고해 쓸 수 있어요.