Ne amo--nur kalkulo malbenita
Kondukas al edzigho ripetita.
Virino, kiu duan chirkauprenas,
L' unuan edzon en la tomb' venenas.
REGHO (aktoro).
Ne dubas mi pri via sincereco;
Sed ne eterne dauras malgajeco.
Konsolon tempo donas al la koro.
Decido estas sklavo de l' memoro,
Ghi kiel frukto sin komence tenas,
Sed falas, kiam maturigho venas.
Se al ni mem ni en la kor' promesas,
Ni tion plej facile ja forgesas,
Kaj chio, en pasio decidita,
Forpasas, kiam la pasi' finita.
Ne longe dauras ghojo kaj malghojo.
Kaj de eterne sur la tera vojo
Kutimis amo kun felicho iri;
Kaj estas malfacile certe diri,
Chu amo alkondukas la felichon
Au chu felicho donas la kondichon
Por ekzistad' de l' amo. La grandulo
Falinta izolighas; malrichulo
Sin levis--kaj amikoj plu ne mankas.
La amon ni nur al felicho dankas.
Sed ne pri tio estis la parolo:
Vi sciu, ke la sorto kaj la volo
Eterne inter si batalon tenas;
Al ni nur la intenco apartenas,--
Plenumon do ni lasu al la sorto.
Vi ne forgesos min ghis via morto,--
Tre bela estas via fideleco,
Sed ni ghin lasu al la estonteco!
REGHINO (aktorino).
Ho, mi la lumon vidi pli ne povu,
Ripozon sur la tero mi ne trovu,
Malluma, senkonsola, senespera
Farighu mia tuta vivo tera,
Atingu min la punoj plej kruelaj
De kolerantaj fortoj la chielaj,--
Se iam, vin perdinte, mi, vidvino,
Farighos de alia vir' edzino!
HAMLETO (al Ofelio).
Se shi volus rompi sian sanktan promeson...
REGHO (aktoro).
Ho, kia forta jhuro! Nun, anghelo
Mi volas iom dormi, La chielo
Vin gardu!
REGHINO (aktorino).
Dormu dolche, mia koro,
Vi, mia tuta vivo kaj trezoro!
(Foriras. Li sin kushigas kaj endormighas.)
HAMLETO (al sia patrino).
Reghino, kiel plachas al vi la dramo?
REGHINO
Shajnas al mi, ke la sinjorino tro multe promesas.
HAMLETO
Sed shi plenumos sian vorton!
REGHO (al Hamleto).
Chu vi konas la enhavon de la dramo? Chu ne estas en ghi io
malagrabla?
HAMLETO
Ne, ne; ili nur shercas, ili iom venenas sherce; nenio malagrabla.
REGHINO
Kia estas la nomo de la dramo?
HAMLETO
La Muskaptilo. Kial? Ghi estas metaforo. La dramo prezentas unu
mortigon, kiu havis lokon en ia urbeto de Italujo. La nomo de la
regho estas Gonzago, lia edzino estas nomata Baptista. Vi baldau
vidos, ke tio chi estas abomeninda historio. Sed kion tio chi nin
interesas? Via regha moshto kaj ni chiuj ni havas puran konsciencon,
kaj la afero nin ja ne tushas. La leprulo sin gratu,--nia hauto
estas ja sana. (Sur la scenon venas Luciano.) Jen estas Luciano,
nevo de la regho.
OFELIO (al Hamleto).
Vi prenis sur vin la oficon de la antikva hhoro.
HAMLETO
Ho, mi volonte estus klarigisto inter vi kaj via amato, se mi nur
vidus, ke la marionetoj dancas!
OFELIO
Vi estas tre pikema, princo, tre pikema.
HAMLETO
Vi devus ghemi, se vi volus malakrigi mian pinton.
OFELIO
Chiam pli bone kaj pli tranche!
HAMLETO
Tiaj estas la edzoj, kiujn la knabinoj elektas. (Al Luciano)
Komencu, mortigisto! Forjhetu viajn malbenitajn grimacojn
kaj komencu!
«Al vengho vokas krio de la korvo»...
LUCIANO
Jam la veneno estas tute preta,
Al faro sin jam tiras la glaseto;
La tempo estas bona; mi rapidos:
Silentas chio, kaj neniu vidos.
Vi, trinko el la herboj plej kashitaj,
En mezo de la nokto kolektitaj,
Vi, kiu sur vi portas la malbenon
Trifojan de Hekato,--la venenon,
En la dormantan korpon penetrigu
Kaj kiel akra fulmo lin mortigu!
(Envershas la venenon en la orelon de la dormanto).
HAMLETO
Li venenas lin en la ghardeno pro lia regno. Lia nomo estas Gonzago.
La historio estas vera kaj ghi estas priskribita en itala lingvo. Vi
baldau vidos, kiel la mortiginto akiras la koron de la edzino de
Gonzago.
OFELIO (al Hamleto).
La regho sin levas.
HAMLETO
Kiel? Timigita de ia shajnajho?
REGHINO (al la regho).
Kio estas al vi, mia edzo?
POLONIO (al Hamleto).
Faru finon al la dramo!
REGHO
Lumigu al mi! For!
POLONIO
Lumon, lumon, lumon!
(chiuj foriras, krom Hamleto kaj Horacio.)
HAMLETO
Sana saltas en la rondo
Kaj vundita laute krias,
Kaj nenio en la mondo
Reciproke harmonias.
Chu tiuj chi versoj kaj amaso da plumoj sur la chapelo ne povus akiri
al mi lokon en anaro da aktoroj?
HORACIO
Ho jes, kun duona salajro.
HAMLETO
Ne, kun plena.
Char vi scias, sur la trono
Longe sidis la leono,
La leono tamen mortis,
Kaj nun regas... ghusta fauno.
HORACIO
La lasta rimo ne estas bona.
HAMLETO
Ho, kara Horacio, mi donus nun mian tutan havon por la vortoj de la
spirito. Chu vi rimarkis?
HORACIO
Tre bone, mia princo.
HAMLETO
Che la parolo pri venenado?
HORACIO
Mi bone lin observis.
HAMLETO
Ha, ha, ha! Donu muzikon! Venu, flutistoj!
La regho ne aprobis nian dramon,--
Nu, certe ghi ne indas lian amon.
(Eniras Rosenkranz kaj Güldenstern.)
HAMLETO
He, muzikon!
GÜLDENSTERN
Kara, estimata princo, permesu diri al vi kelke da vortoj.
HAMLETO
Ech tutan historion, sinjoro!
GÜLDENSTERN
La regho...
HAMLETO
Nu, kio estas al li?
GÜLDENSTERN
Li foriris en sian chambron kaj sentas sin tre malbone.
HAMLETO
De drinkado, sinjoro?
GÜLDENSTERN
Ne, de kolero, mia princo.
HAMLETO
Vi devus ja esti pli prudenta kaj raporti tion chi al la kuracisto,
char se mi donus al li kuracilon, tiam al li povus farighi ankorau
pli malbone.
GÜLDENSTERN
Kara sinjoro, metu kelkan ordon en vian paroladon kaj ne forsaltu de
mia komisio.
HAMLETO
Nu, mi estas kvieta, sinjoro. Parolu!
GÜLDENSTERN
La reghino, via patrino, en la plej profunda doloro de sia koro
sendis min al vi.
HAMLETO
Estu bone veninta.
GÜLDENSTERN
Ne, kara sinjoro, tiu chi saluto ne estas la ghusta. Se plachos al vi
doni al mi prudentan respondon, tiam mi plenumos la ordonon de via
patrino; se ne--tiam pardonu, mi foriros, kaj mia afero estos finita.
HAMLETO
Sinjoro, mi ne povas.
GÜLDENSTERN
Kion vi ne povas, princo?
HAMLETO
Doni al vi prudentan respondon. Mia prudento estas malsana. Tamen,
sinjoro, per tia respondo, kian mi povas doni, mi estas preta servi
al vi, au, kiel vi diras, al mia patrino. Tial ni transiru al la
afero. Mia patrino, vi diras...
ROSENKRANZ
Shi diras, ke via konduto shin forte mirigas.
HAMLETO
Ho, kia mirinda filo mi estas, se mi povas tiel mirigi mian patrinon!
Sed chu ne venos ia aldono, kiu sekvas tiun chi patrinan miradon?
Parolu!
ROSENKRANZ
Shi deziras paroli kun vi en sia chambro, antau ol shi iras
dormi.
HAMLETO
Mi obeos, se shi ech dek fojojn estus mia patrino. Chu vi
ankorau ion deziras de mi?
ROSENKRANZ
Princo, vi iam min amis...
HAMLETO
Kaj tion chi mi ankorau nun faras.
ROSENKRANZ
Kara sinjoro, kia do estas la kauzo de via malbona stato? Vi faras
baron al via propra liberigho, se vi kashas vian doloron antau via
amiko.
HAMLETO
Sinjoro, oni ne lasas min antauen.
ROSENKRANZ
Kiel tio chi povas esti? vi estas ja la heredonto de la krono en
Danujo?
HAMLETO
Jes, sinjoro; sed «ghis la herbo elkreskos»......la proverbo estas
iam shima... (Eniras muzikistoj kun flutoj) Ha, la flutoj! Donu al mi
unu! (Al Güldenstern) Kial vi vin turnas chirkau mi, kvazau vi
volus elesplori min kaj kapti min en reton?
GÜLDENSTERN
Ho, princo, kiam mia aldoniteco estas tro granda, tiam mia amo
forgesas bonajn manierojn.
HAMLETO
Tion chi mi ne bone komprenas. Volu ludi ion sur tiu chi fluto!
GÜLDENSTERN
Princo, mi ne povas.
HAMLETO
Mi petas vin!
GÜLDENSTERN
Kredu al mi, mi ne povas!
HAMLETO
Mi kore vin petas, ludu!
GÜLDENSTERN
Mi ne komprenas preni ech unu tonon sur fluto.
HAMLETO
Tio chi estas tiel same facile, kiel mensogi. Manovru sur tiuj chi
truoj per viaj fingroj, donu al la fluto spiron per via busho, kaj la
fluto eldonos tre bonan muzikon. Jen estas la klapoj.
GÜLDENSTERN
Sed mi tute ne komprenas uzi la klapojn por elvoki ian harmonion; mi
tute ne havas ideon pri tiu chi arto.
HAMLETO
Nun rigardu, por kia tute sensignifa objekto vi min prenas! Vi volas
ludi sur mi; vi pensas, ke vi konas miajn klapojn; vi volas penetri
en la koron de mia sekreto; vi volas min elprovi de mia plej profunda
tono ghis mia plej alta sono: kaj en tiu chi malgranda instrumento
estas multe da muziko kaj bonega vocho, kaj tamen vi ne povas devigi
ghin paroli. Pro la diablo! chu vi pensas, ke sur mi estas pli facile
ludi, ol sur fluto! Prenu min por kia instrumento vi volas,--vi povas
min disagordi, sed ne ludi sur mi. (Eniras Polonio.)
HAMLETO (al Polonio.)
Mi salutas vin, sinjoro!
POLONIO
Princo, la reghino deziras paroli kun vi, kaj tuj.
HAMLETO
Chu vi vidas tie la nubon, kiu havas la formon de
kamelo?
POLONIO
Efektive, ghi elrigardas kiel kamelo.
HAMLETO
Shajnas al mi, ke ghi elrigardas kiel mustelo.
POLONIO
Ha, jes, ghi havas dorson tute kiel mustelo.
HAMLETO
Au kiel baleno.
POLONIO
Efektive, efektive, tute kiel baleno.
HAMLETO
Nu, diru al mia patrino, ke mi tuj venos, momente. (Flanken) Kun tiuj
chi malsaghuloj oni efektive povas perdi la paciencon. (Laute) Mi
tuj venos.
POLONIO
Tion chi mi diros al shi. (Foriras.)
HAMLETO
Tuj! Tion chi estas facile diri.--Adiau, amikoj!
(Rosenkranz, Güldenstern, Horacio kaj aliaj foriras.)
Nun estas la mistera hor' de l' nokto,
Nun malfermite staras chiuj tomboj,
L' infero spiras peston en la mondon.
Nun mi volonte trinkus varman sangon
Kaj farus terurajhojn, kiujn tago
Sen tremo ne rigardus. Tamen haltu!
Mi iras al patrino! Mia koro!
Naturon ne forgesu! Mia brusto
Ne portu la animon de Nerono!
Kruela mi nun estos, sed ne krima;
Per vortoj, ne per glavo, mi shin tranchos.
En tio, mia lango kaj humoro,
Vi estu hipokritaj: kiel ajn
Minacaj estos miaj vortoj, tamen
De faroj vi min gardu, mia koro! (Foriras.)
SCENO III
Chambro en la palaco. La regho, Rosenkranz kaj Güldenstern.
REGHO
Mi lin ne amas. Ankau per danghero
Frenezo lia jam al ni minacas.
Kaj tial estu pretaj: mi rapide
Por vi pretigi lasos la paperojn,
Kaj vi lin al Anglujo forkondukos.
Al mi la reghaj devoj ne permesas
Toleri tro proksime la dangheron
De alestado de la frenezulo.
GÜLDENSTERN
Ni estas pretaj. Ni komprenas plene
La sanktan vian timon pro la bono
De la grandega multo da animoj,
Ligitaj kun la regha via moshto.
ROSENKRANZ
Jam simpla kaj aparta homo devas
Per chiuj fortoj gardi sian vivon;
Sed tiom pli sin gardi devas tiu,
De kies sankta vivo ja dependas
La vivo kaj bonfarto de tre multaj.
Se regho mortas, li ne mortas sola:
Simile al rivero fortoplena
Kun si li tiras for la tutan sorton
De chiuj, kiuj chirkau li trovighis.
Li estas kiel granda vasta rado,
Staranta sur plej alta monta pinto,
Portanta sur radioj la potencaj
Ligite milionojn da estajhoj.
Kaj se la rado falas, tiam kune
Pereas chiuj tiuj milionoj.
Neniam regho ghemas tute sola:
Dolor' al li--dolor' al multaj homoj.
REGHO
Mi petas vin, pretighu plej rapide
Al forveturo! La dangheron, kiu
Libere nun promenas, ni bezonas
Kateni.
ROSENKRANZ kaj GÜLDENSTERN
Ni rapidos, nia regho. (Ambau foriras.)
(Venas Polonio.)
POLONIO
Nun, regho, li al la patrino iras.
Mi kashos min post unu el tapishoj,
Kaj mi auskultos la interparolon.
Shi certe lin tre bone elinsultos,
Sed, kiel vi jam diris--kaj vi diris
Tre saghe--tie devas ankau stari
Persono flanka, por auskulti chion.
Patrino chia estas de naturo
Ja tre partia kaj ne povas havi
Sufichan severecon en la jugho.
Adiau, regho! Antau ol vi iros
Al nokta dormo, mi al vi raportos
Pri chio, kion audis mi.
REGHO
← 고전 원문 폴더
📄 고전 원문 · eo · 프로젝트 구텐베르크
『Hamleto, Reĝido de Danujo』
William Shakespeare · 번역 L. L. (Ludwik Lejzer) Zamenhof
194,844자 · 저작권 근거: 저작자 모두 1917년 이전 사망(한국 저작권 보호기간 끝) · 원문 출처
내 자료함의 ‘📚 고전’ 글 폴더에 앞부분 2만 자가 담겨요. 회차 편집기의 ‘✦ 안드로메다 AI 이용하기 → 🖼️ 내 글·사진 분위기로 쓰기’에서 골라 이 고전의 분위기·문체를 참고해 쓸 수 있어요.