Ne tion, kion mi al vi parolis.
La bela regho vin denove tenu
En siaj brakoj kaj karese pinchu
Al vi la vangojn, nomu vin kateto;
Por kelke da adultaj dolchaj kisoj,
Por ludo per la malbenitaj fingroj
En via nuko vi al li malkovru
La tutan veran staton, ke mi estas
Freneza ne en vero, sed nur shajne,
El ruzo. Estus certe tute bone,
Ke vi al li raportu tuj pri chio.
Char kia do reghino, bela, chasta
Kaj sagha volus kashi al la bufo,
Al la vesperto tiajn gravajn faktojn?
Ne, ne! Kovrilon de la korbo levu,
Ellasu la birdetojn kaj, simile
Al la simio, rampu mem internen,
Por fari provojn, kaj en la kaptilo
Vi poste perdu vian propran kapon.
REGHINO
Ne, estu tute certa! Se la vortoj
Prezentas spiron kaj la spiro vivon,--
Mi pli ne havas vivon, por elspiri
Parolon vian.
HAMLETO
Mi Anglujon iras;
Chu vi jam scias?
REGHINO
Ha, jes, mi forgesis.
Ghi estas jam afero decidita.
HAMLETO
Jam la leteroj estas sigelitaj;
Amikoj du, al kiuj mi konfidas
Precize tiel, kiel la lacertoj,
Ricevis komision kunveturi,
Kiel heroldoj, por al mi la vojon
Al la kaptilo ebenigi. Bone!
Amuzo estos, kiam la ministo
Per forto de la propra sia pulvo
En la aeron flugos; kontrau minoj
Mi faras minojn iom pli profundajn,
Mi eksplodigos ilin ghis la luno.
Ho, estas tre amuze vidi, kiel
Du ruzoj reciproke sin renkontas.
(Levante la korpon de Polonio.)
Kaj vi, sinjor', al mi klopodon faras;
Mi trenos vin en plej proksiman chambron.
Patrin', adiau! Bonan al vi nokton!
La kortegano tie chi nun estas
Silenta kaj sekreta serioze,
Li, kiu tiom amis babiladi!
Nu, venu do, mi kashos vin, amiko,
Patrino, bonan nokton!
(Ili disiras. Hamleto trenas kun si la korpon de Polonio.)
AKTO IV
SCENO I
Chambro en la palaco. La Regho, la Reghino, Rosenkranz kaj
Güldenstern.
REGHO (al la reghino).
En viaj ghemoj estas ia senco;
Kaj mi ghin devas scii; kie estas
La filo via?
REGHINO (al Rosenkranz kaj Güldenstern).
Mi vin petas, lasu
Nin solajn por momento. (Ambau foriras) Ha, sinjoro!
Teruran nokton devis mi travivi!
REGHO
Per kio? kio estas kun Hamleto?
REGHINO
Li furiozas, kiel mar' kaj vento
En reciproka veta batalado.
En sovagheco sia li ekaudis,
Post la tapisho bruon, kaj rapide
Li sian glavon tiris, kriis: «rato!»
Kaj en la flamo de l' frenezo sia
Mortigis la maljunan Polonion.
REGHO
Terura faro! Tio nin atingus,
Se tie starus ni. Danghere estas
Lin lasi plu en tia libereco.
Al vi, al mi, al chiuj ghi minacas.
Ho ve, sur kiu kushas respondeco
Por tiu sanga faro? Jes, sur mi:
Mi el singardo devis lin enshlosi
Kaj teni malproksime de la homoj;
Sed mia amo estis tiel granda,
Ke mi ne volis agi lau prudento.
Kaj kiel posedanto de malsano,
Kashinda por la mondo, mi ghin lasis
Konsumi en sekreto mian vivon.
Kie li estas?
REGHINO
La malvivan korpon
Li ien trenis for; kaj, kvazau grano
Da pura oro en amaso kota,
La sagho kaj la koro por momento
En li ekbrilis: pente li ekploris.
REGHO
Gertrudo, venu! Antau ol la suno
Sin kashos post la montoj, li jam estos
Sur shipo; kaj teruran lian faron
Per chiuj artoj kaj autoritato
Ni penos senkulpigi.--Güldenstern!
(Rosenkranz kaj Güldenstern venas.)
Vi ambau iru kaj helpantojn prenu!
Hamleto en atako de frenezo
Mortigis Polonion kaj fortrenis
Kun si la korpon de la mortigito.
Nun iru, serchu lin, kun li parolu,
La korpon do venigu en preghejon.
Mi petas vin, rapidu!
(Rosenkranz kaj Güldenstern foriras.)
Nun, Gertrudo,
Ni vokos chiujn saghajn konsilistojn,
Rakontos ni al ili la aferon:
Kio farighis, kion ni intencas.
Per tio la serpento-kalumnio,
Portanta sian langon la venenan
Rapide de poluso al poluso
Kiel la pafo de la pafilego,
Indulgos eble nian puran nomon
Kaj malaperos sendanghere. Venu!
Teruro kaj interna batalado
Turmentas mian koron kaj animon.
(Ambau foriras.)
SCENO II
Alia chambro en la palaco. Hamleto venas.
HAMLETO
Bone kashita!
ROSENKRANZ kaj GÜLDENSTERN (post la sceno).
Hamleto! Princo Hamleto!
HAMLETO
Silentu! Kia bruo? Kiu vokas Hamleton? Ha, jen ili venas. (Rosenkranz
kaj Güldenstern eniras.)
ROSENKRANZ
Kion vi, princo, faris kun la korpo de Polonio?
HAMLETO
Aligis lin al la tero, al kiu li estas parenca.
ROSENKRANZ
Montru al ni la lokon, por ke ni povu ghin preni kaj porti en la
preghejon.
HAMLETO
Ne kredu!
ROSENKRANZ
Kion ne kredi?
HAMLETO
Ke mi vian sekreton povas gardi kaj mian ne. Cetere lasi sin
eldemandi de spongo! Kion povas tiam respondi filo de regho?
ROSENKRANZ
Chu vi pensas, ke mi estas spongo, princo?
HAMLETO
Jes, sinjoro, spongo, kiu ensuchas la mienon, la favorojn kaj la
ordonojn de la regho. Sed tiaj servantoj faras al la regho la plej
bonan servon en la fino. Li konservas ilin, kiel simio la bongustan
pecon en la angulo de sia busho: plej antaue en la bushon, por plej
poste esti englutita. Kiam li bezonos tion, kion vi kolektis, tiam li
povas vin nur ekpremi, kaj tiam vi, spongo, estos denove seka.
ROSENKRANZ
Mi vin ne komprenas, princo.
HAMLETO
Estas al mi tre agrable: en malsaghaj oreloj aluda parolo dormas.
ROSENKRANZ
Princo, diru al ni, kie estas la korpo, kaj poste venu kun ni al la
regho.
HAMLETO
La korpo estas che la regho, sed la regho ne estas che la korpo. La
regho estas objekto...
GÜLDENSTERN
Objekto, princo?
HAMLETO
Kiu estas nenio. Venu al li. Kashu vin, vulpo, aliaj ghin sekvu!
(Chiuj foriras.)
SCENO III
Alia chambro en la palaco. La regho kaj korteganoj.
REGHO
Mi lasis lin alveni, kaj la korpon
Mi lasis serchi. Ho, kia danghero,
Se li tiel libere promenados!
Kaj tamen ni ne povas kun li agi
Lau tuta severeco de la legho:
Lin amas la amaso la malsagha,--
Ghi jughas per okulo, ne per kapo,
Ghi vidas la grandecon de la puno,
Kaj pri la kulpo ghi ne volas pensi.
Nun tiu chi forsendo devas shajni
Trankvila rezultato de pripenso.
Malbonon per malbono ni forigos
Au per nenio.
(Venas Rosenkranz.)
Ha, nu kio estas?
ROSENKRANZ
Pri tio, kien metis li la korpon,
Ne povis ni sciighi.
REGHO
Kaj li mem?
ROSENKRANZ
Li estas, regho, tie chi, sub gardo,
Ghis vi ordonos.
REGHO
Oni lin venigu.
ROSENKRANZ
He, Güldenstern, la princon enkonduku!
(Eniras Güldenstern kun Hamleto.)
REGHO
Nu, Hamleto, kie estas Polonio?
HAMLETO
Che la vespermangho.
REGHO
Che la vespermangho?
HAMLETO
Ne kie li manghas, sed kie li estas manghata. Kolekto da saghaj
kavaliroj en formo de vermoj venis nun al li kun vizito. Tushante la
manghadon, tiuj chi vermetoj estas la plej grandaj potenculoj. Ni
nutras la bestojn, por nutri nin mem; kaj nin mem ni nutras por la
vermoj. La grasa regho kaj la malgrasa almozulo estas nur du diversaj
manghospecoj, difinitaj por unu sama tablo: tio chi estas la fino de
chio.
REGHO
Ho, Dio, Dio!
HAMLETO
Jen homo kaptas fishojn per la vermeto, kiu manghis reghon, kaj
manghas poste la fishon, kiu manghis tiun vermon.
REGHO
Kion vi volas diri per tio chi?
HAMLETO
Nenion, mi volis nur montri al vi, ke regho povas vojaghi tra la
intestoj de almozulo.
REGHO
Kie estas Polonio?
HAMLETO
En la chielo. Sendu tien, por rigardi. Se via sendito tie lin ne
trovos, tiam serchu lin mem en alia loko. Sed se vi en la dauro de
monato lin ne trovos, vi lin eksentos per la nazo, kiam vi iros sur
la shtuparon de la galerio.
REGHO (al kelkaj korteganoj).
Iru, serchu lin tie.
HAMLETO (al la korteganoj).
Li atendos. (Kelkaj korteganoj foriras.)
REGHO
Hamleto, pro sendanghereco via
Al ni tre kara, kiel via faro
Sincere nin doloras, vi nun devas
Post la terura faro tre rapide
Veturi for. Vi tial vin pretigu;
La shipo jam atendas vin, la vento
Favoras, kaj vi nun en bona horo
Anglujon forveturos.
HAMLETO
Anglujon?
REGHO
Jes, Hamleto.
HAMLETO
Bone.
REGHO
Nun vi scias nian intencon.
HAMLETO
Mi vidas anghelon, kiu ilin vidas. Sed bone! Anglujon!
Adiau, kara patrino!
REGHO
Via amanta vin patro, Hamleto.
HAMLETO
Mia patrino. Patro kaj patrino estas geedzoj; geedzoj estas kiel unu
korpo: sekve, mia patrino. Ni veturu Anglujon!
REGHO (al Rosenkranz kaj Güldenstern).
Vi sekvu lin kaj logu al la shipo.
Rapidu: ghis vespero li jam devas
Trovighi sur la maro. Ne prokrastu!
Jam chio estas preta al veturo.
Rapidu, mi vin petas!
(Rosenkranz kaj Güldenstern foriras.)
Vi, Anglujo,
Se mia amo estas por vi kara--
Vi taksi ghin ja povas, char ankorau
Ja ne palighis la cikatro, kiun
La dana glavo al vi akre donis,
Kaj la tribut' estimon vian montras--
Vi tiam ne malshatos la ordonon,
En mia skribo klare esprimitan,--
Kaj morto al Hamleto! Ho, Anglujo,
Plenumu plej rapide mian peton!
Li kiel febro mian sangon batas...
Vi devas min sanigi. Dum li vivas,
Felichon mi neniam povas trovi. (Foriras.)
SCENO IV
Ebenajho en Danujo. Fortinbras kaj militistaro en marsho.
FORTINBRAS
Salutu, kapitan' en mia nomo
La reghon de Danujo kaj raportu,
Ke Fortinbras' lau la promeso lia
Deziras havi nun akompanantojn
Por la trairo de la dana lando.
Vi scias, kie vi nin povos trovi.
Se lia regha moshto ekdeziros
Kun ni paroli, ni lau nia shuldo
Tuj lin salutos. Tiel vi raportu.
KAPITANO
Mi faros, princ'.
FORTINBRAS (al la soldatoj.)
Antauen! Ne rapidu!
(Li foriras kun la soldatoj. Hamleto, Rosenkranz, Güldenstern
kaj aliaj venas.)
HAMLETO
Sinjoro, kies tiuj chi soldatoj?
KAPITANO
De la norvego.
HAMLETO
Kien ili iras?
KAPITANO
Kontrau Polujon.
HAMLETO
Kaj sub kia estro?
KAPITANO
Sub la norvega princo Fortinbras.
HAMLETO
Chu vi deziras per milito preni
Polujon tutan au nur liman pecon?
KAPITANO
Por al vi diri tute puran veron,
Ni iras pro peceto nur malgranda,
Pli pro la nomo, ol pro la profito.
Ech kvin dukatojn mi por ghi ne donus.
Kaj se ghin vendi, ghi al la norvego
Au al la polo certe pli ne donus.
HAMLETO
La poloj sekve ghin ech ne defendos.
KAPITANO
Ho ne, ili kolektis jam soldatojn.
HAMLETO (flanken.)
Du mil animojn, dudek mil dukatojn
Sendube kostos tiu chi disputo!
Ulcero de bonstato kaj de paco,--
Interne krevas, se eksteren morto
Ne vokas ghin. (Laute) Mi dankas vin, sinjoro!
KAPITANO
Felichan vojon! (Foriras.)
ROSENKRANZ
Princo, ni atendas.
HAMLETO
Mi baldau sekvos; iru vi antaue.
(Rosenkranz kaj la aliaj foriras.)
← 고전 원문 폴더
📄 고전 원문 · eo · 프로젝트 구텐베르크
『Hamleto, Reĝido de Danujo』
William Shakespeare · 번역 L. L. (Ludwik Lejzer) Zamenhof
194,844자 · 저작권 근거: 저작자 모두 1917년 이전 사망(한국 저작권 보호기간 끝) · 원문 출처
내 자료함의 ‘📚 고전’ 글 폴더에 앞부분 2만 자가 담겨요. 회차 편집기의 ‘✦ 안드로메다 AI 이용하기 → 🖼️ 내 글·사진 분위기로 쓰기’에서 골라 이 고전의 분위기·문체를 참고해 쓸 수 있어요.