STORYDON
← 고전 원문 폴더

📄 고전 원문 · eo · 프로젝트 구텐베르크

『Hamleto, Reĝido de Danujo』

William Shakespeare · 번역 L. L. (Ludwik Lejzer) Zamenhof

194,844자 · 저작권 근거: 저작자 모두 1917년 이전 사망(한국 저작권 보호기간 끝) · 원문 출처

내 자료함의 ‘📚 고전’ 글 폴더에 앞부분 2만 자가 담겨요. 회차 편집기의 ‘✦ 안드로메다 AI 이용하기 → 🖼️ 내 글·사진 분위기로 쓰기’에서 골라 이 고전의 분위기·문체를 참고해 쓸 수 있어요.

Ne tion, kion mi al vi parolis. La bela regho vin denove tenu En siaj brakoj kaj karese pinchu Al vi la vangojn, nomu vin kateto; Por kelke da adultaj dolchaj kisoj, Por ludo per la malbenitaj fingroj En via nuko vi al li malkovru La tutan veran staton, ke mi estas Freneza ne en vero, sed nur shajne, El ruzo. Estus certe tute bone, Ke vi al li raportu tuj pri chio. Char kia do reghino, bela, chasta Kaj sagha volus kashi al la bufo, Al la vesperto tiajn gravajn faktojn? Ne, ne! Kovrilon de la korbo levu, Ellasu la birdetojn kaj, simile Al la simio, rampu mem internen, Por fari provojn, kaj en la kaptilo Vi poste perdu vian propran kapon. REGHINO Ne, estu tute certa! Se la vortoj Prezentas spiron kaj la spiro vivon,-- Mi pli ne havas vivon, por elspiri Parolon vian. HAMLETO Mi Anglujon iras; Chu vi jam scias? REGHINO Ha, jes, mi forgesis. Ghi estas jam afero decidita. HAMLETO Jam la leteroj estas sigelitaj; Amikoj du, al kiuj mi konfidas Precize tiel, kiel la lacertoj, Ricevis komision kunveturi, Kiel heroldoj, por al mi la vojon Al la kaptilo ebenigi. Bone! Amuzo estos, kiam la ministo Per forto de la propra sia pulvo En la aeron flugos; kontrau minoj Mi faras minojn iom pli profundajn, Mi eksplodigos ilin ghis la luno. Ho, estas tre amuze vidi, kiel Du ruzoj reciproke sin renkontas. (Levante la korpon de Polonio.) Kaj vi, sinjor', al mi klopodon faras; Mi trenos vin en plej proksiman chambron. Patrin', adiau! Bonan al vi nokton! La kortegano tie chi nun estas Silenta kaj sekreta serioze, Li, kiu tiom amis babiladi! Nu, venu do, mi kashos vin, amiko, Patrino, bonan nokton! (Ili disiras. Hamleto trenas kun si la korpon de Polonio.) AKTO IV SCENO I Chambro en la palaco. La Regho, la Reghino, Rosenkranz kaj Güldenstern. REGHO (al la reghino). En viaj ghemoj estas ia senco; Kaj mi ghin devas scii; kie estas La filo via? REGHINO (al Rosenkranz kaj Güldenstern). Mi vin petas, lasu Nin solajn por momento. (Ambau foriras) Ha, sinjoro! Teruran nokton devis mi travivi! REGHO Per kio? kio estas kun Hamleto? REGHINO Li furiozas, kiel mar' kaj vento En reciproka veta batalado. En sovagheco sia li ekaudis, Post la tapisho bruon, kaj rapide Li sian glavon tiris, kriis: «rato!» Kaj en la flamo de l' frenezo sia Mortigis la maljunan Polonion. REGHO Terura faro! Tio nin atingus, Se tie starus ni. Danghere estas Lin lasi plu en tia libereco. Al vi, al mi, al chiuj ghi minacas. Ho ve, sur kiu kushas respondeco Por tiu sanga faro? Jes, sur mi: Mi el singardo devis lin enshlosi Kaj teni malproksime de la homoj; Sed mia amo estis tiel granda, Ke mi ne volis agi lau prudento. Kaj kiel posedanto de malsano, Kashinda por la mondo, mi ghin lasis Konsumi en sekreto mian vivon. Kie li estas? REGHINO La malvivan korpon Li ien trenis for; kaj, kvazau grano Da pura oro en amaso kota, La sagho kaj la koro por momento En li ekbrilis: pente li ekploris. REGHO Gertrudo, venu! Antau ol la suno Sin kashos post la montoj, li jam estos Sur shipo; kaj teruran lian faron Per chiuj artoj kaj autoritato Ni penos senkulpigi.--Güldenstern! (Rosenkranz kaj Güldenstern venas.) Vi ambau iru kaj helpantojn prenu! Hamleto en atako de frenezo Mortigis Polonion kaj fortrenis Kun si la korpon de la mortigito. Nun iru, serchu lin, kun li parolu, La korpon do venigu en preghejon. Mi petas vin, rapidu! (Rosenkranz kaj Güldenstern foriras.) Nun, Gertrudo, Ni vokos chiujn saghajn konsilistojn, Rakontos ni al ili la aferon: Kio farighis, kion ni intencas. Per tio la serpento-kalumnio, Portanta sian langon la venenan Rapide de poluso al poluso Kiel la pafo de la pafilego, Indulgos eble nian puran nomon Kaj malaperos sendanghere. Venu! Teruro kaj interna batalado Turmentas mian koron kaj animon. (Ambau foriras.) SCENO II Alia chambro en la palaco. Hamleto venas. HAMLETO Bone kashita! ROSENKRANZ kaj GÜLDENSTERN (post la sceno). Hamleto! Princo Hamleto! HAMLETO Silentu! Kia bruo? Kiu vokas Hamleton? Ha, jen ili venas. (Rosenkranz kaj Güldenstern eniras.) ROSENKRANZ Kion vi, princo, faris kun la korpo de Polonio? HAMLETO Aligis lin al la tero, al kiu li estas parenca. ROSENKRANZ Montru al ni la lokon, por ke ni povu ghin preni kaj porti en la preghejon. HAMLETO Ne kredu! ROSENKRANZ Kion ne kredi? HAMLETO Ke mi vian sekreton povas gardi kaj mian ne. Cetere lasi sin eldemandi de spongo! Kion povas tiam respondi filo de regho? ROSENKRANZ Chu vi pensas, ke mi estas spongo, princo? HAMLETO Jes, sinjoro, spongo, kiu ensuchas la mienon, la favorojn kaj la ordonojn de la regho. Sed tiaj servantoj faras al la regho la plej bonan servon en la fino. Li konservas ilin, kiel simio la bongustan pecon en la angulo de sia busho: plej antaue en la bushon, por plej poste esti englutita. Kiam li bezonos tion, kion vi kolektis, tiam li povas vin nur ekpremi, kaj tiam vi, spongo, estos denove seka. ROSENKRANZ Mi vin ne komprenas, princo. HAMLETO Estas al mi tre agrable: en malsaghaj oreloj aluda parolo dormas. ROSENKRANZ Princo, diru al ni, kie estas la korpo, kaj poste venu kun ni al la regho. HAMLETO La korpo estas che la regho, sed la regho ne estas che la korpo. La regho estas objekto... GÜLDENSTERN Objekto, princo? HAMLETO Kiu estas nenio. Venu al li. Kashu vin, vulpo, aliaj ghin sekvu! (Chiuj foriras.) SCENO III Alia chambro en la palaco. La regho kaj korteganoj. REGHO Mi lasis lin alveni, kaj la korpon Mi lasis serchi. Ho, kia danghero, Se li tiel libere promenados! Kaj tamen ni ne povas kun li agi Lau tuta severeco de la legho: Lin amas la amaso la malsagha,-- Ghi jughas per okulo, ne per kapo, Ghi vidas la grandecon de la puno, Kaj pri la kulpo ghi ne volas pensi. Nun tiu chi forsendo devas shajni Trankvila rezultato de pripenso. Malbonon per malbono ni forigos Au per nenio. (Venas Rosenkranz.) Ha, nu kio estas? ROSENKRANZ Pri tio, kien metis li la korpon, Ne povis ni sciighi. REGHO Kaj li mem? ROSENKRANZ Li estas, regho, tie chi, sub gardo, Ghis vi ordonos. REGHO Oni lin venigu. ROSENKRANZ He, Güldenstern, la princon enkonduku! (Eniras Güldenstern kun Hamleto.) REGHO Nu, Hamleto, kie estas Polonio? HAMLETO Che la vespermangho. REGHO Che la vespermangho? HAMLETO Ne kie li manghas, sed kie li estas manghata. Kolekto da saghaj kavaliroj en formo de vermoj venis nun al li kun vizito. Tushante la manghadon, tiuj chi vermetoj estas la plej grandaj potenculoj. Ni nutras la bestojn, por nutri nin mem; kaj nin mem ni nutras por la vermoj. La grasa regho kaj la malgrasa almozulo estas nur du diversaj manghospecoj, difinitaj por unu sama tablo: tio chi estas la fino de chio. REGHO Ho, Dio, Dio! HAMLETO Jen homo kaptas fishojn per la vermeto, kiu manghis reghon, kaj manghas poste la fishon, kiu manghis tiun vermon. REGHO Kion vi volas diri per tio chi? HAMLETO Nenion, mi volis nur montri al vi, ke regho povas vojaghi tra la intestoj de almozulo. REGHO Kie estas Polonio? HAMLETO En la chielo. Sendu tien, por rigardi. Se via sendito tie lin ne trovos, tiam serchu lin mem en alia loko. Sed se vi en la dauro de monato lin ne trovos, vi lin eksentos per la nazo, kiam vi iros sur la shtuparon de la galerio. REGHO (al kelkaj korteganoj). Iru, serchu lin tie. HAMLETO (al la korteganoj). Li atendos. (Kelkaj korteganoj foriras.) REGHO Hamleto, pro sendanghereco via Al ni tre kara, kiel via faro Sincere nin doloras, vi nun devas Post la terura faro tre rapide Veturi for. Vi tial vin pretigu; La shipo jam atendas vin, la vento Favoras, kaj vi nun en bona horo Anglujon forveturos. HAMLETO Anglujon? REGHO Jes, Hamleto. HAMLETO Bone. REGHO Nun vi scias nian intencon. HAMLETO Mi vidas anghelon, kiu ilin vidas. Sed bone! Anglujon! Adiau, kara patrino! REGHO Via amanta vin patro, Hamleto. HAMLETO Mia patrino. Patro kaj patrino estas geedzoj; geedzoj estas kiel unu korpo: sekve, mia patrino. Ni veturu Anglujon! REGHO (al Rosenkranz kaj Güldenstern). Vi sekvu lin kaj logu al la shipo. Rapidu: ghis vespero li jam devas Trovighi sur la maro. Ne prokrastu! Jam chio estas preta al veturo. Rapidu, mi vin petas! (Rosenkranz kaj Güldenstern foriras.) Vi, Anglujo, Se mia amo estas por vi kara-- Vi taksi ghin ja povas, char ankorau Ja ne palighis la cikatro, kiun La dana glavo al vi akre donis, Kaj la tribut' estimon vian montras-- Vi tiam ne malshatos la ordonon, En mia skribo klare esprimitan,-- Kaj morto al Hamleto! Ho, Anglujo, Plenumu plej rapide mian peton! Li kiel febro mian sangon batas... Vi devas min sanigi. Dum li vivas, Felichon mi neniam povas trovi. (Foriras.) SCENO IV Ebenajho en Danujo. Fortinbras kaj militistaro en marsho. FORTINBRAS Salutu, kapitan' en mia nomo La reghon de Danujo kaj raportu, Ke Fortinbras' lau la promeso lia Deziras havi nun akompanantojn Por la trairo de la dana lando. Vi scias, kie vi nin povos trovi. Se lia regha moshto ekdeziros Kun ni paroli, ni lau nia shuldo Tuj lin salutos. Tiel vi raportu. KAPITANO Mi faros, princ'. FORTINBRAS (al la soldatoj.) Antauen! Ne rapidu! (Li foriras kun la soldatoj. Hamleto, Rosenkranz, Güldenstern kaj aliaj venas.) HAMLETO Sinjoro, kies tiuj chi soldatoj? KAPITANO De la norvego. HAMLETO Kien ili iras? KAPITANO Kontrau Polujon. HAMLETO Kaj sub kia estro? KAPITANO Sub la norvega princo Fortinbras. HAMLETO Chu vi deziras per milito preni Polujon tutan au nur liman pecon? KAPITANO Por al vi diri tute puran veron, Ni iras pro peceto nur malgranda, Pli pro la nomo, ol pro la profito. Ech kvin dukatojn mi por ghi ne donus. Kaj se ghin vendi, ghi al la norvego Au al la polo certe pli ne donus. HAMLETO La poloj sekve ghin ech ne defendos. KAPITANO Ho ne, ili kolektis jam soldatojn. HAMLETO (flanken.) Du mil animojn, dudek mil dukatojn Sendube kostos tiu chi disputo! Ulcero de bonstato kaj de paco,-- Interne krevas, se eksteren morto Ne vokas ghin. (Laute) Mi dankas vin, sinjoro! KAPITANO Felichan vojon! (Foriras.) ROSENKRANZ Princo, ni atendas. HAMLETO Mi baldau sekvos; iru vi antaue. (Rosenkranz kaj la aliaj foriras.)