STORYDON
← 고전 원문 폴더

📄 고전 원문 · eo · 프로젝트 구텐베르크

『Hamleto, Reĝido de Danujo』

William Shakespeare · 번역 L. L. (Ludwik Lejzer) Zamenhof

194,844자 · 저작권 근거: 저작자 모두 1917년 이전 사망(한국 저작권 보호기간 끝) · 원문 출처

내 자료함의 ‘📚 고전’ 글 폴더에 앞부분 2만 자가 담겨요. 회차 편집기의 ‘✦ 안드로메다 AI 이용하기 → 🖼️ 내 글·사진 분위기로 쓰기’에서 골라 이 고전의 분위기·문체를 참고해 쓸 수 있어요.

Sinjoroj miaj karaj, Pri vi li tiel ofte paroladis,-- Mi scias, li vin amas pli, ol chiujn. Se vi konsentos fari la komplezon Al ni kaj che ni resti kelkan tempon, Por helpi al la malfelicho nia, Ni rekompencos la viziton vian Per plej konvena regha rekompenco. ROSENKRANZ Vi havas rajton, viaj reghaj moshtoj, Al ni ordoni. Vi ne devas peti Pri tio, kio estas nia shuldo. GÜLDENSTERN Obeos ni kaj ambau ni promesas Lau chiuj fortoj servi akurate Al viaj reghaj moshtoj. REGHO Ni vin dankas, Ho, karaj Rosenkranz kaj Güldenstern! REGHINO Mi dankas vin, ho, karaj Güldenstern Kaj Rosenkranz! Vizitu plej rapide Hamleton, mian filon malfelichan. Kaj iu el la korteganoj iru Sinjorojn akompani al Hamleto! GÜLDENSTERN La Plejpotenca faru nian venon Por li saniga! REGHINO Dio volu! Amen! (Rosenkranz, Güldenstern kaj kelkaj korteganoj foriras. Venas Polonio.) POLONIO Afabla regho! Jam el Norvegujo Revenis la senditoj kun sukceso. REGHO Vi chiam estis patro de agrablaj Sciigoj. POLONIO Chu ne vere, mia regho? Jes, kredu, mia regho, mi dedichas La tutan mian kapon kaj animon Post mia Dio nur al mia regho. Kaj nun mi pensas--se la cerbo mia Ne chesis sur vojeto de prudento Sukcese chasi--ke la veran kauzon De l' frenezigho de l' reghid' mi trovis. REGHO Ho, diru! Mi rapide volas audi! POLONIO Auskultu antau chio la senditojn; Kaj mia bona scio al vi estu Postmangho al festeno la agrabla. REGHO Nu, bone, alkonduku la senditojn! (Polonio foriras.) Li diras, ho, Gertrudo mia kara, Ke trovis li la kauzon de malsano De via filo. REGHINO Mi la kauzon vidas Nur en la morto de la patro lia Kaj en edzigho nia tro rapida. REGHO Ni baldau chion scios, mia kara. (Polonio revenas kun Voltimand kaj Kornelio.) Ni vin salutas, karaj revenintoj! Rakontu, Voltimand, kion alportis Vi de la frato nia la Norvega? VOLTIMAND Redonon de salut' kaj bondeziroj. Tuj post' alveno nia li elsendis Ordonon, por haltigi la preparojn De sia nev', pri kiu li supozis, Ke li armighas kontrau la Polujo; Li post esploro efektive vidis, Ke chio estis kontrau via moshto. Kaj chagrenita, ke malsanon lian Kaj maljunecon oni tiel trompis, Li sendis tuj, por voki Fortinbrason, Riprochis lin severe, kaj la nevo Solene jhuris, ke li plu neniam Batalos kontrau via regha moshto. Per tio ghojigita, la maljuna Por li asignis la salajron jaran De tri mil kronoj kaj al li permesis Kontrau Polujo uzi la varbitan Militistaron; kaj por via moshto Al ni li donis jenan skriban peton, Ke vi permesi volu al l' anaro Tra via lando fari la trairon Sub la kondichoj, kiujn pli detale Vi legos en la jena skriba peto. REGHO Ni trovas chion bona. Ni en tempo Pli oportuna legos kaj pripensos Kaj donos la respondon. Vin ni dankas Por viaj penoj kaj fidela servo. Nun iru vi ripozi, kaj hodiau Al la vespero ni vin petas veni Kun ni festeni. Estu bonaj gastoj! (Voltimand kaj Kornelio foriras.) POLONIO Nun la negoco estas jam finita. Ho, regho kaj reghino, se mi volus Komenci nun klarigojn, kio estas Regha moshteco, kio servemeco, Kaj kial tago estas tago, kial La nokto estas nokto, tempo--tempo: Signifus tio perdi senutile La tagon kaj la nokton kaj la tempon; Char mallongeco estas la spirito De sagho kaj multevorteco estas La korpo kaj ekstera ornamajho, Mi chion tial diros tre mallonge. La nobla via filo frenezighis; Mi diras «frenezighis», char en kio Konsistas frenezigho? Ja en tio, Ke oni frenezumas. Sed ni lasu Ghin flanke kaj komencu... REGHINO Mi vin petas. Pli da enhavo, malpli da artajho! POLONIO Mi jhuras, mi parolas sen artajho! Li estas nun freneza,--estas vero; Kaj vere tio estas tre domagha, Kaj tre domaghe, ke ghi estas vero; Cetere mi konsentas, ke mi uzis Figuron neprudentan,--ni ghin lasu, Kaj mi sen arto iru al l' afero. Ni sekve diras, ke li frenezighis; Nun restas, ke ni trovu nur la kauzon De la efekto, au, pli vere diri, De la difekto, char neniu dubas, Ke tiu chi difekt-efekto havas Sendube ian kauzon. Nun finite,-- La stato de l' afero estas tia: Atenti volu! (Li elprenas paperon el la posho.) Mi filinon havas --Mi havas shin, char shi ja estas mia-- Nun el obeo, kiun shi ja shuldas, Shi tion chi al mi transdonis. Vidu Kaj konsideru! (Li legas) «Al la chiela, la idolo de mia animo, la ravanta Ofelio»--Tio chi estas malbona frazo, triviala frazo; «ravanta» estas triviala frazo.--Sed auskultu plu: «Al shia belega delikata brusto tiuj chi linioj» k. t. p. REGHINO Chu tion chi Hamleto al shi sendis? POLONIO Ho tuj, reghino, mi raportos chion. (Li legas.) «Dubu pri la sun' super la tero, Dubu, chu en steloj brilas flamo, Dubu pri vereco de la vero, Sed ne dubu nur pri mia amo. Ho, kara Ofelio, la versofarado ne prosperas al mi; mi ne posedas la arton ritmigi miajn sopirojn; sed ke mi forte vin amas, ho plej kara mia, tion chi kredu al mi. Adiau! Via por eterne, plej kara fraulino, tiel longe kiel tiu chi tera mashino al li apartenas--Hamleto.» Jen tion en shuldata obeado Al mi filino mia montris. Ankau Pri chio, kion li al shi parolis, Precize lau la tempo kaj la loko Kaj maniero shi al mi raportis. REGHO Sed kiel shi akceptis lian amon? POLONIO Kiele pensas vi pri mi? REGHO Mi pensas, Vi estas hom' fidela kaj honesta. POLONIO Mi tion pruvos. Kion do vi pensus, Se mi, vidante, kiel tiu amo Disvolvas sin (mi tion bone vidis Ankorau antau ol filino mia Al mi rakontis),--kion pensus vi, Au kion pensus shia regha moshto, Reghino mia alte estimata, Se mi en la afero ludus rolon De leterujo au de skribotablo, Se mi silente, mute mian koron Por tio fermus kaj sen ia faro Rigardus tiun amon? Kion tiam Vi povus pensi pri persono mia? Ne, mi alpashis rekte al l' afero Kaj tiel diris al filino mia: «Reghida mosht' Hamleto estas princo, Por vi tro alta; ne kuraghu ludi!» Kaj mi al shi ordonis, ke shi tenu Sin malproksime de la princ' Hamleto, Leterojn ne akceptu, nek donacojn. Ordonon mian patran shi plenumis, Kaj li, nun rifuzita (vi permesu Ke mi raportu per mallongaj vortoj), Farighis tre malghoja kaj li perdis La apetiton, poste ech la dormon, Li baldau perdis ankau sian forton Kaj poste perdis ankau la konscion, Kaj tiel shtup' post shtupo li enfalis En la frenezon, kiu nun lin premas Kaj chiujn nin sincere malghojigas. REGHO (al la reghino). Vi pensas, ke ghi povus esti ebla? REGHINO Tre povas esti. POLONIO (al la regho). Chu ech unu fojon Vi iam vidis, ke mi kun certeco Raportis: «tiel estas», kaj en vero Ne estis tiel? REGHO Ne, mi ne memoras. POLONIO (montrante sian kapon kaj shultrojn). Deprenu al mi tion nun de tio, Se ne senduban veron mi raportas. Se postesigno gvidas min, mi trovos La kernon de la vero, se ghi sidus Ech en la plej profunda kashiteco. REGHO Sed kiel ni esplorus pli precize? POLONIO Vi scias, ke tre ofte tutajn horojn Li promenadas en la galerio. REGHINO Jes, efektive. POLONIO Nun filinon mian Mi tien lasos; vi kun mi vin kashos Ekzemple post tapisho, por observi. Se li ne amas shin kaj ne per tio Li frenezighis, tiam mi ne estu Pli via kortegano-konsilanto. Mi tiam plugu kampon, pashtu bruton. REGHO Ni vidu. (Eniras Hamleto, legante.) REGHINO Jen li venas, ion legas,-- Kun kia malgajeco en vizagho! POLONIO Mi petas vin, vi ambau tuj foriru! Mi tuj al li alpashos, vi permesu! (La regho, reghino kaj korteganoj foriras). POLONIO (al Hamleto). Kiele fartas mia bona princo? HAMLETO Dank' al chielo, bone! POLONIO Chu vi min konas, via princa moshto? HAMLETO Tre bone. Vi ja estas fishisto? POLONIO Ne, mia princo. HAMLETO Tiam mi dezirus al vi, ke vi estu tia honesta homo. POLONIO Honesta, mia princo? HAMLETO Jes, sinjoro, esti honesta en tiu chi mondo signifas esti elektita inter dek mil. POLONIO Tute vere, mia princo. HAMLETO Char se la suno naskas vermojn en malviva hundo... diajho, kiu kisas mortintajhon... Chu vi havas filinon? POLONIO Jes, mia princo. HAMLETO Ne permesu al shi iri en la suno. Fruktoportado estas beno: sed char via filino povus porti fruktojn,--gardu vin amiko. POLONIO Kion vi komprenas sub tio chi? (Flanken) Chiam pri mia filino. Kaj tamen li antau momento ne konis min; li diris, ke mi estas fishisto. Li venis malproksimen, tre malproksimen! Estas vero, en mia juneco la amo ankau kondukis min en tre dangheran situacion, preskau tiel same danghere kiel lin. Mi denove ekparolos al li. (Laute) Kion vi legas, mia princo? HAMLETO Vortojn, vortojn, vortojn. POLONIO Sed kia estas la enhavo? HAMLETO Vi volas ion havi? POLONIO Ne, mi demandas, pri kio estas parolate en tiu chi libro, mia princo. HAMLETO Kalumnioj, mia sinjoro! La malnobla satira verkisto de tiu chi libro diras, ke maljunaj homoj havas grizajn barbojn, ke iliaj vizaghoj estas sulkitaj, ke iliaj okuloj estas malsanaj, ke ili havas superfluan mankon de sprito kaj ke al tio chi ili havas tre malfortajn femurojn. Kvankam pri chio tio chi mi estas sincere kaj forte konvinkita, mi tamen ne aprobas, ke li pri chio tio chi skribas; char vi mem, sinjoro, farighus tiel maljuna kiel mi, se vi povus iri returnen kiel kankro. POLONIO (flanken). Kvankam tio chi estas frenezo, ghi tamen havas en si metodon. (Laute) Chu vi ne volas iom shanghi la lokon, princo? HAMLETO Iri en la tombon? POLONIO Nu, tio chi estus efektive radikala shangho de la loko! (Flanken) Kiel trafaj ofte estas liaj respondoj? Estas felicho, ke la frenezo ofte havas ion tian, kio al la sagho kaj al la sana prudento ne bone prosperas. Mi forlasos lin kaj tuj penos aranghi en ia maniero renkontighon inter li kaj mia filino. (Laute) Plej afabla reghido, permesu al mi preni la kuraghon diri al vi adiau. HAMLETO El chio, kion vi povas preni de mi, mi nenion cedos al vi tiel volonte, kiel mian vivon, mian vivon. POLONIO Adiau, princo! HAMLETO La enuigaj maljunaj malsaghuloj! (Venas Rosenkranz kaj Güldenstern.) POLONIO (forirante). Vi serchas la princon Hamleton? Jen li estas. ROSENKRANZ (al Polonio). Ni dankas vin, sinjoro! (Polonio foriras.) GÜLDENSTERN Estimata princo... ROSENKRANZ Mia kara princo... HAMLETO Miaj karaj bonaj amikoj! Kiel vi fartas, Güldenstern? Ha, Rosenkranz! Bonaj kolegoj, kiel vi fartas? ROSENKRANZ Kiel mezaj filoj de tiu chi tero. GÜLDENSTERN Ni estas felichaj jam per tio, ke ni ne estas tro felichaj; sur la chapo de Fortuno ni ne estas la pinto. HAMLETO Ankau ne la plandoj de shiaj shuoj? ROSENKRANZ Ankau tio ne, kara princo. HAMLETO Vi vivas sekve en la regiono de shia zono au en la centro de shia favoro? GÜLDENSTERN Jes, efektive, ni ne estas tute fremdaj al shi. HAMLETO Sub la koro de la felicho? Ho, tre vere, la felicho estas publika virino. Kio da nova? ROSENKRANZ Nenio, mia princo, nur ke la mondo farighis pli honesta. HAMLETO Ha, tiam kredeble baldau estos la finigho de la mondo! Sed via novajho ne estas vera. Permesu al mi demandi: per kio vi, miaj bonaj amikoj, kolerigis la Fortunon, ke shi vin sendis tien chi en la malliberejon? GÜLDENSTERN En la malliberejon, mia princo? HAMLETO Danujo estas malliberejo. ROSENKRANZ Tiam ankau la tuta mondo estas malliberejo. HAMLETO Jes, granda malliberejo, en kiu ekzistas multe da apartajhoj, cheloj kaj kavoj. Danujo estas unu el la plej malbonaj. ROSENKRANZ Ni ne pensas tiel, mia princo. HAMLETO Nu, tiam ghi estas por vi io alia, char per si mem nenio estas bona nek malbona; nur la pensado donas al chio tian au alian karakteron. Por mi ghi estas malliberejo. ROSENKRANZ
Hamleto, Reĝido de Danujo 원문 · 스토리돈